| مؤلفات |
| قالب دلها بكوى ماست |
|
پروانه نيستم كه بسوزم به شعله اى شمعم كه پاك سوزم و: (جان را فدا كنم)! خاموش گشته ايم و فراموش كى شويم؟ بس اينقدر كه: (در همه جا گفتگوى ماست)! هرجا كه هست روى زمين ارغوان سرخ آبش ز خون ما گلش از خاك كوى ماست! گر بسته اند مردم ظالم (دهان خلق) غم نيست چونكه: (قالب دلها بكوى ماست) دكتر قاسم رسا *** نازم آن آموزگارى را كه (در يك نصف روز) دانش آموزان عالم را (چنين دانا كند) (شاهد) |