ـ آنچه تاريخ جانبازى حسين(ع) به ما مى آموزد اين است كه: براى يارى هر حقى و نابودى هر باطلى قيام كنيم.

علامه امينى، الغدير ج3 ص 264.

ـ اگر مورخين حقيقت اين روز را مى دانستند و درك مى كردند كه: (عاشورا چه روزى است) اين عزادارى را مجنونانه نمى پنداشتند!

موريس دو كبرى، حسين پيشواى انسانها ص48.

ـ براى امام حسين(ع) ممكن بود كه زندگى خود را با تسليم شدن به اراده يزيد نجات بخشد ليكن مسئوليت پيشوا و نهضت بخش اسلام اجازه نمى داد.

واشنگتن ايرونيك، مورخ آمريكائى.

ـ من براى مردم هند چيز تازه اى نياوردم فقط: نتيجه اى كه از مطالعات و تحقيقاتم در باره تاريخ زندگى قهرمانان كربلا بدست آورده ام ارمغان ملّت هند مى كنم.

اگر بخواهيم هند را نجات دهيم، واجب است همان راهى را بپيمائيم كه حسين بن على(ع) پيمود!

گاندى مصلح بزرگ هند، حماسه خورشيد ص23.

ـ و گاهى از تظاهرات دامنه دار مردم در روزهائى امثال عاشورا سوء استفاده هائى عظيم نيز مى شود! و اينجاست كه عاشورا دردناكتر مى گردد و بايد عاشورائى براى عاشورا گرفت!

ژرف بين بزرگ، محمد رضا حكيمى، سرود جهشها ص51.

ـ فرق على(ع) با معاويه اين است كه:

اصحاب معاويه فريفته جاه و زر و زور و مقام و منصب بودند، ولى ياران على(ع) فريفته اخلاق و فضيلت و كرامت او شدند و نمونه آن در اصحاب فرزندانشان هم پديدار بود.

وقتى يزيد ملعون مأمورانش را به قتل و خون ريزى حسين(ع) تحريك مى كرد مى گفتند: كم تهب لنا، چه مبلغ مى دهى تا او را بكشيم؟!

اما انصار حسين(ع) مى گفتند: نموت معك، با تو هستيم، جنگ مى كنيم و كشته مى شويم (اگر هفتاد بار كشته شويم باز آرزو مى كنيم در ركابت شمشير زنيم)!

زندگانى اميرالمؤمنين(ع)، ص6.

ـ در تاريخ كسى كه براى ترويج دين در آتيه عالما عامدا جان داده باشد جز حسين(ع) نيست.

ماربين فيلسوف آلمانى، سياست الحسينيه ص51 .