يادگار و نشانه هاى حسين(ع)

نهضت امام حسين(ع) مربوط به زمان مخصوصى نبود تا در زمان هاى بعد فراموش شود بلكه يك نبرد حق بر باطل، عدالت بر ظلم، انسانيّت بر وحشى گرى و هدايت بر گمراهى بود، از اين رو تا دنيا برقرار است حسين و جهادش فراموش نشدنى است و هرگاه بين دو گروه حق و باطل پيكارى درگير شود اين خاطره تجديد مى شود.

از اين جهت رسول اكرم(ص) مسلمانان را تشويق كرده تا مراسم عاشورا را براى هميشه برگزار كنند و مسلمين هم پيوسته به انحاء مختلف مجالس سوگوارى و عزادارى مى گيرند و روايت (هر روزى عاشورا و هر زمينى كربلاست) اشاره به همين معنى دارد.

مراسم عزادارى به هر صورت انجام پذيرد ممنوع نيست مگر آنجا كه از طرف شرع جلوگيرى شده است.

مثل اينكه كسى به عنوان عزادارى (خودكشى كند) همانطور كه بودائى ها براى رسيدن به اهداف دينى و ملّى انتحار مى كنند، زيرا اسلام از قتل نفس نهى كرده است.

بنا بر اين هر عزائى كه نص خاصى بر حرام بودنش نباشد آزاد بلكه مستحب و پسنديده و يكى از مصاديق آيه (و من يعظم شعائر الله فانها من تقوى القلوب) است و چنانچه گروهى بعضى از شعائر مذهبى را به باد مسخره بگيرند دليل نمى شود كه عمل شايسته اى نيست، چون پيامبران را هم همچنانكه قرآن مى فرمايد مسخره مى كردند:

(افسوس بر بندگانى كه نيامد بر آنها پيامبرى جز اينكه او را مسخره كردند)(1).