گرچه اسلام با زحمات پيامبر گرامى اسلام حضرت محمد بن عبدالله و با مجاهدتهاى اميرالمؤمنين و ديگر اصحاب باوفاى پيامبر بر كره زمين سايه گسترد اما دوام و بقاى اين دين جز با خون قلب فرزند على و نوادهٴ حضرت رسول و سيد جوانان اهل بهشت يعنى سيد الشهداء حضرت حسين بن على (عليه السلام) ممكن نبوده و نيست و حتى تا كنون تزريق همين خون ابا عبدالله است كه بزم دين را رونق داده و هر ساله در ماه محرم هزاران مجلس در سراسر جهان برپا مىشود تا بر مصايب عاشوراء سوگوارى كنند و جالب اينكه برخى از برپاكنندگان اين مجالس نه تنها شيعه نيستند كه حتى مسلمان هم نيستند اما بدليل بركاتى كه از انعقاد اين مجالس ديده اند به اين كار مبادرت مىورزند.

اما آشنايى با شخصيتى كه اين همه آوازه ها از اوست لازم و ضرورى است و هرچند ما را ياراى رسيدن به كُنه معرفت حضرت نيست، اما:

آب دريا را اگر نتوان كشيد          هم به قدر تشنگى بايد چشيد

كتابى را كه از نظر مىگذرانيد گوشه اى از دلايل و كيفيت خروج سرور شهيدان را با بيانى ساده تشريح مىنمايد. اين كتاب در حدود سى وهفت سال پيش توسط حضرت آيت الله العظمى شيرازى تأليف و در سال 1404يعنى هجده سال قبل به فارسى ترجمه شده.

اميد اينكه مورد بهره بردارى شما عزيزان قرار گيرد.