|
نزول قرآن در بيست و هفتم رجب1387 هجرى چهارده قرن بر بعثت حضرت محمّد صلى الله عليه وآله رسول بزرگوار اسلام مى گذرد. در اين روز اوّلين سوره قرآن كريم بر پيامبر نازل شد، البتّه قرآن يك مرتبه كامل از طرف پروردگار متعال (به بيت المعمور) كه در آسمان مى باشد نازل شد، ودر ماه مبارك رمضان در قلب پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله اين وحى آسمانى جايگزين شد، كه خداوند در قرآن كريم اشاره مى فرمايد: (شهر رمضان الّذى أنزل فيه القرآن) ماه رمضانى كه قرآن در آن نازل شد. و مى فرمايد: (انّا أنزلناه فى ليلة القدر) ما آن را در شب قدر (بر قلب پيامبر) نازل كرديم، كه همه مسلمانان مى دانند كه شب قدر افضل ترين شب ماه مبارك رمضان است، پس از آن در ظرف بيست و سه سال كم كم و آيه آيه توسّط امين وحى خدا يعنى جبرئيل بر حضرت رسول صلى الله عليه وآله نازل شد، كه ابتداى نزول آن در (غار حراء) در مكه مكرّمه در بيست و هفتم ماه رجب، سيزده سال قبل از هجرت پيامبر صلى الله عليه وآله به مدينه منوّره بود، در وقتى كه حضرت رسول صلى الله عليه وآله در آن غار مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار خويش بود. در اين اثنا جبرئيل از طرف خداوند از آسمان نازل شد، و به حضرتش خطاب كرد و گفت: بخوان. حضرت محمد صلى الله عليه وآله فرمودند: چه بخوانم؟ جبرئيل گفت: (بسم الله الرحمن الرحيم، اقرأ باسم ربّك الّذى خلق، خلق الانسان من علق... تا آخر سوره). به نام پروردگار بخشنده مهربان، بخوان به نام خداوندى كه خلق كننده است، و انسان را از علقه (نوعى كرم كه با چشم ديده نمى شود) خلق كرد. مانند چنين روزى خداوند به بشر، بزرگترين هديه خود را تقديم كرده و مهم ترين دستورالعمل را از براى يك زندگانى سعادت بخش در دنيا، كه انسان با عملكرد آن به عظيم ترين راه سعادت ابدى يعنى بهشتى كه عرض آن به عرض آسمانها و زمين است خواهد رسيد، و آن نزول قرآن كريم بوده از طرف پروردگار براى دستورالعمل بشر. اين كتاب، بر محبوب ترين و بزرگوارترين پيامبر خدا نازل شده كه ايزد متعال درباره عظمت او در يك حديث قدسى مى فرمايد: (لولاك لما خلقت الأفلاك). (اگر وجود پرجود تو را نيافريده بودم، زمين و آسمان و ديگر افلاك را هم خلق نمى كردم). لذا، بر مسلمانان است بطور خصوص و بر ساير بشر است عموما كه اين روز بزرگ را جشن گرفته، و به همديگر دست برادرى و اخوّت داده، و با همّت و اتّحاد بيعت خود را با رسول بزرگوارشان تجديد كرده، و عهد و پيمان بندند كه دوباره به كتاب آسمانى خود، يعنى قرآن كريم برگشته و احكام آن را دستورالعمل زندگانى خود قرار دهند، تا انشاءالله دو مرتبه شخصيّت از دست رفته اسلامى خود را به دست آورده و استعمارگران غاصب و دشمن اسلام و انسانيّت را از بين برده و بتوانند با همّت والاى خود و انفاس قدسيّه پيامبرشان، و عمل كردن به فرمانهاى آن بزرگوار و كتاب آسمانيش بارديگر به اسلام عزيز برگشته و با سعادت و خوشبختى يك دولت اسلامى هزار ميليونى تشكيل داده، و دنيا را از شرّ و كفر شرق و غرب نجات داده، و مستضعفان دنيا را به سعادت دنيا و آخرت كشانند. |