|
تقويت نفس و روح در فصل گذشته متذكّر شديم كه پياده كردن احكام اسلام در جهان و جامعه، احتياج به كار و كوشش افرادى مجاهد و مخلص دارد، البتّه بايد گفت افراد هيچ وقت نبايد مأيوس گردند، و اگر ديدند كه مردم به آنها اقبال نمى كنند، بگويند چون زحمات ما به جائى نمى رسد، پس بايد از كار و كوشش و جهاد و فعّاليّت دست برداشت. اين، در واقع گول زدن خود، و فرار از كار است، با اينكه كار دسته جمعى قطعاً از براى رسيدن به هدف بهتر است و زودتر انسان را به پيروزى مى رساند، ولى بايد دانست كه حاصل جمع كارهاى فردى، كار اجتماعى مى باشد، و نهرهاى آب جارى ايجاد نمى شود مگر از چشمه هاى كوچك، و دريا از قطره هاى باران، و تاريخ بسيار نشان داده كه كارهاى فردى هسته اوليّه اش از فكر يك نفر شروع شده و در آخر به نتيجه و هدف رسيده، بعد از اينكه فرد فرد، به كار جذب شدند، ولو بعد از مرگ فرد اوّل كه بنيان گذار آن فكر و هدف بوده است. لذا، بر هريك از مسلمانان واجب است كه كار فردى را شروع كرده، و به اندازه توان و همّت و كوشش خود، مردم را از براى پياده كردن دستورات اسلام، و احكام قرآن دعوت كنند، گرچه در اين راه ياورى نداشته باشند مگر ايزد متعال، و گرچه كارش بسيار كوچك هم باشد، بر هر مسلمان واجب است كه به اندازه توان و نيروهاى خود در اين راه قدم بردارد، و هميشه بايد سخن رسول اكرم صلى الله عليه وآله به حضرت امير مؤمنان على عليه السلام را به ياد داشته باشد، كه فرمودند: (يا على، لأن يهدى الله بك رجلاً واحدا، خير لك ممّا طلعت عليه الشمس). يا على، اگر خداوند متعال توسّط تو، يك مرد را هدايت نمايد بهتر است از براى تو، از آنچه آفتاب بر او مى تابد، چون اسلام اجر و ثواب هدايت يك انسان را در آخرت و نزد خدا، بيشتر از ارزش تمام منظومه شمسى مى داند، كه از جمله آن زمين و خيرات و معادن و ثروت فراوان آن است كه غير از خداوند كسى اندازه آنها را نمى داند. اگر يك فرد، واقعاً خود را از براى اسلام وقف كرده باشد و شبانه روز كار جدّى و مستمرّ انجام دهد، چه بسا بتواند بزرگترين خدمت بنيان گذارى يك حكومت اسلامى را به عهده بگيرد، و اگر هدفش واقعاً خدا باشد و در اين راه هميشه او را در نظر داشته باشد، و تقوى و پرهيزكارى را در راه رسيدن به هدف در پيش گيرد، قطعاً خداوند هم او را كمك و يارى خواهد كرد. يكى از علماى ايران، كه خدا يار و ياورش باشد، خود نقل مى كرد كه تصميم گرفتم در مقابل مدارس دولتى كه اكثر برنامه هايش از غرب و يا شرق مى باشد، و در آنها از اسلام هيچ خبرى نيست، بلكه برنامه هاى ضدّ اسلامى مانند تشويق بى حجابى، و نظريّات داروين در آنها تبليغ مى شود، مدارس اسلامى تأسيس كنم. اوّل از يك اطاق در منزل خودم شروع كردم، و حال با گذشت ربع قرن، بحمدالله مدارس دينى ما، در ايران داراى پنجاه هزار دانش آموز مى باشد، از پسر و دختر. و در لبنان، يكى از علما همّتش را در اين گذاشت كه كتابهائى در باره اهل بيت عصمت و طهارت بنويسد، و ولاى مردم را به خاندان حضرت رسول صلى الله عليه وآله محكم گرداند، و با اين عمل خود، توانست وجهه لبنان را تغيير دهد، و مردم را از تشيّع لفظى به تشيّع عملى كشاند. از اين مثالها زياد است، كه هميشه يك فرد فعّال توانسته در جامعه اثرات خوبى را بگذارد، همان طورى كه غربيها مشغول فعّاليّت مى باشند تا جوانان ما را از دين و اسلام دور سازند، ما هم بايد با همان راه و روشها جوانان خود را به طرف اسلام سوق دهيم، و فكر آنها را از لحاظ دينى تقويت نمائيم. فرد فعّال و مجاهد هميشه بايد نفس و روح خود را تقويت كند، و خيال نكند كه نمى تواند به افراد مجاهد و بزرگ برسد، بلكه هميشه همّت گمارد و تصميم بگيرد و نيرو صرف كند، تا انشاءالله به هدف و مقصود خود برسد، و تصميم او طورى باشد كه سعى نمايد نتيجه عملش را مهمتر از بزرگان پياده كند، چنانكه شاعر مى گويد: انّ فريدون لم يكن ملكــا ولم يكــــن بالعبير معجونا جاد و أعطى، فنال مرتبة فجد و أعطى، تكون فريدونا فريدون، از روز اوّل، پادشاه نبود، و با عنبر و بوهاى خوش هم او را معجون نكرده بودند، ولى او از سخاوت و دست بازى به اين مرتبه رسيد، تو هم سخى شو، تا فريدون شوى. پس افراد فعّال كه توانسته اند بزرگترين خدمات را به اسلام كنند، هيچكدام ملائكه آسمانى نبودند، بلكه آنها هم يك فرد و بشر بودند، ولى نفس خود را تقويت كردند و شخصيّت خود را با فعّاليّت و خدمت بالا بردند، تا اينكه به درجات عاليه نائل گرديدند. و هر فردى مى تواند به آنها اقتدا كند، اگر دوست دارد به اسلام و برگشت حكم قرآن در كشورهاى اسلامى خدمت كند. |