مسابقات تسليحاتى

يكى از عواملى كه موجب تغيير و تحول در وضعيت كنونى مىشود مسابقات تسليحاتى است. حقيقت اين است كه معمولا هر گاه زبان مذاكره و گفتگو بىنتيجه ماند، زبان اسلحه و زور خودنمائى مىكند. زبانى كه گذشته از غير منطقى بودنش باعث تلف شدن دارائيها و به فقر كشانيدن كشور و پديد آوردن تورم مىگردد. حال، آيا به كارگيرى اسلحه كه با آتش ويرانگر خويش تمامى تشكيلات و مؤسسات عمرانى، اقتصادى و زيستى را به نابودى مىكشاند مىتواند شيوه منطقى و معقول باشد؟!

يكى از گزارشهاى رسيده از شوروى سابق مىگويد: اين دولت به تنهائى چنان سلاحهاى مخربى در اختيار داشت كه براى بيست بار نابود ساختن زندگى و حيات موجود در روى زمين كافى بوده است. ولى آيا اين همه سلاحهاى مدرن و مخرب در پيشگيرى از فروپاشى و تقسيم اين دولت سودمند افتاد؟!

در واقع جهان و قرن اخير به بيمارى مسابقه تسليحاتى و تلف نمودن ميلياردها (ثروت) براى برترى نظامى مبتلا شده است و در اين راستا مبالغ سرسام آورى از ثروتهاى عمومى مردم را براى ريشه كن ساختن حيات آدمى خرج مىكند.

اكنون چنانچه افكار عمومى جهان فشار بياورند تا سران كشورها ابزارهاى جنگ و ويرانگرى را به وسايلى براى صلح و سازندگى مبدل سازند، به طور قطع جهان امروز چهره و شكل جديدى به خود خواهد گرفت كه تا اندازه زيادى از فقر و بيمارى و بيكارى و نابسامانى به دور خواهد ماند.

شايد كسى اين را باور نكند كه در موقعيت كنونى قدرتهاى جهانى انبارهاى انواع سلاحهاى اتمى و غير اتمى را ببندند اما عقل نويد اين را در آينده مىدهد و بطور طبيعى حكم به آن مىكند به ويژه پس از متوقف شدن برنامه جنگ ستارگان و آن شيوه عجيب مسابقه تسليحاتى. لذا اگر عقل، بر امور حاكم شد آن برنامه هاى مخرب نظامى نيز فرو مىپاشد و به جاى آن برنامه هاى مفيد عمرانى اقتصادى پديد مىآيد كه ما امروز سخت نيازمند آن هستيم.

چه كسى در گذشته اين را باور مىكرد كه رئيس و حاكم يك مملكت هرچند سال يكبار عوض شود، در صورتى كه در گذشته جز اينكه به قبرستان برده شود و يا كودتاى نظامى و قيام ملت وى را سرنگون كند اين پست را ترك نمىنمود.

همينطور اگر بيدارى توده ها و فشار افكار عمومى نمىبود كه بسيارى از دولتها را به سوى دمكراسى سوق دهد، هيچكس در هيچ مملكتى نشان و اثرى از دمكراسى نمىديد.

حال، اكنون كه امكان دارد، براى اداره حكومت از استبداد دست كشيد و متوسل به آزادى شد، اين نيز امكان دارد كه همين عوامل و اصول براى خلع سلاح نيز به كار گرفته شود و اين از قدرت خداوند به دور نيست. اميرالمؤمنين على عليه السلام مىفرمايد:

(الناس صنفان: اما اخ لك في الدين، او نظير لك في الخلق)(1).

(مردم دو دسته هستند يا دردين با تو برادرند و يا در خلقت و آفرينش نظير تو هستند)، پس با اين تفاصيل آيا عقلانى و اخلاقى است كه آتش بىامان انواع اسلحه بر روى مردمى گشوده شود كه يا در دين برادر ما هستند و يا در آفرينش نظير ما؟!!