بيكارى

طى چند سال گذشته، غربيها بيش از هر زمان ديگر احساس نموده اند، بيكارى نقش عمده اى در برپا شدن ناآراميها و درگيريهاى داخلى داشته است.

لذا قيام سياه پوستان كه در لوس آنجلس (آمريكا) برپا گرديد و دامنه آن در داخل، به اكثر نقاط ايالات آمريكا و در خارج تا بريتانيا كشيده شد، ثابت كرد كه بيكارى در كنار نژادپرستى براى غرب، از روسيه و موشكهاى قاره پيمايش خطرناكترند. زيرا شرق با وجود برخورداريش از تجهيزات مدرن نظامى نتوانسته است مانند مشكل بيكارى، پيكر غرب را آماج حملات خويش قرار دهد.

از اينجاست كه غرب به طور جدّى به فكر افتاده است اقتصاد آشفته و بحرانى خويش، ناشى از بيكارى كشنده را سامان بخشد. برخى آمارها نشان مىدهد كه در اروپا نزديك به 20 ميليون بيكار وجود دارد. حال اگر ما فرض كنيم كه هريك ازاين افراد دو نفر را اداره مىكند مىتوان نتيجه گرفت كه اين فرد و دو نفرى كه تحت پوشش وى هستند مبدّل به بارى اضافى براى جامعه مىشوند و همينطور رقم بيكاران افزايش مىيابد.

البته مىبايست نسبت كسانى كه تن به كار نمىدهند كه تعدادشان هم زياد است را نيز به بيكاران اضافه نمود چون اينها هم به ديگران متكى هستند و از دسترنج ديگران مىخورند.

بنا بر اين بيكارى مشكلى مضاعف است و بابت آن فساد و دزدى و قتل و تجاوز به مردم افزايش مىيابد.

شايد چاره جوئى جدى در رفع بيكارى و ريشه كن نمودن آن در چهار مورد زير خلاصه شود:

1- بازسازى تربيتى جامعه به ترتيبى كه غرور از آن كنده شود. زيرا غرور و خودخواهى فرد را بر آن مىدارد تا ارزش و اهميت كار ديگران را كم و ناچيز تلقى كند و خودش را بالاتر از كارهائى بداند كه به وى محول شده است. حقيقت اين است كه خداوند پيامبرانش را فرستاده تا مردم را تواضع و فروتنى و تن سپردن به كار بياموزند. حتى خود رسول الله صلىالله عليه و آله براى مدتى چوپان بود و اين عليرغم مقام و شان و مرتبه والائى بود كه حضرتش داشت. و سليمان بن داود عليه السلام با وجود پادشاهى عظيمى كه داشت از دسترنج و تلاش فردى خويش ارتزاق مىكرد. على عليه السلام نيز به زراعت و آبيارى مىپرداخت. همچنانكه فاطمه زهرا (عليها السلام) كه سرور زنان جهان بود در خانه ريسندگى مىكرد و نان مىپخت و در تاريخ است كه امام باقر عليه السلام و ديگر امامان معصوم (عليهم السلام) در مزارع به شخم زنى و آبيارى مىپرداختند.

2- پيش از اين اشاره و تاكيد نموديم بجاى پرداخت مستمرى به باز نشستگان چه فقير باشند چه غنى، توان كارى داشته باشند يا نه، لازم است حقوقهاى ماهيانه و يا كمكهايى به نيازمندان ناتوان از كار پرداخت شود.

3- لغو قوانينى كه از بهره ورى مردم از امور مباح جلوگيرى به عمل مىآورد. بهره ورى از امورى مانند زمين، جنگل، بيشه زارها، دريا، معادن وهرچيزى كه در چهار چوب (خلق لكم ما فى الارض جميعا)(1) مىباشد.

4- لغو قوانينى كه سد راه كار مىشود و بابت آن ماليات بسته مىشود مانند قوانين مرزهاى جغرافيايى، ملّى، منطقه اى، رنگين پوستى و ...

به هرحال بدون پىافكندن اين مبانى، از بين بردن بيكارى در جهان امكان پذير نيست، حتى براى كشورهاى ثروتمند و صنعتى. آرى آنها نيز نيازمند اين مبانى و برنامه ها هستند وگرنه در ژاپن كه پيشرفته ترين كشور صنعتى جهان است بيكارى وجود نداشت.