نمـاز و زكـات :

اسلام به مسلمانان دستور داده است نماز را كه ارتباط روحي با خداوند است, بپا دارند, و پرداخت زكات را كه يك نوع ارتباط مادي با مردم است, بر ايشان واجب گردانيده. و با اين دو ارتباط است كه, زندگي فرد و جامعه نظم و سامان مي يابد. در آيه شريفه آمده است: (الذين إن مكّنا هم في الإرض أقاموا الصلاة و آتو الزكاة)1, و نيز مي فرمايد: (إن الصلاة كانت علي المؤمنين كتاباً موقوتاً)2 و (والذين في أموالهم حق معلوم للسائل و المحروم)3.

در آغاز اسلام, مسلمانان به اوامر اسلام گردن نهاده, در بپا كردن نماز حتي در سخت ترين شرايط از رسول خدا پيروي كردند هم چنان كه يكي از نمونه هاي آن در جريان نماز خوف, در تاريخ ثبت شده است, و در عينِ نيازمندي و تنگدستي, خمس و زكات مي پرداختند و در شرايط بسيار دشوار مادّي, براي تقرّب به خداوند انفاق مي كردند و صدقه مي دادند. همياري و همدردي مسلمانان با يكديگر, به ويژه انصار و مهاجرين, نمونه هايي است كه در اين زمينه مي توان به آنها اشاره كرد. به عنوان مثال انصار در مدينه, از مهاجراني كه از مكه و ديگر مناطق به مدينه آمده بودند استقبال كردند و نه تنها ايشان را مسكن داده و با آنان همدردي مي نمودند بلكه, آنان را بر خود مقدم مي داشتند تا آن جايي كه يك مسلمان انصاري داراي دو همسر بود يكي را طلاق مي داد و چون عدة, او تمام مي شد, وي را به ازدواج مسلماني از مهاجرين در مي آورد, و بدينسان مسلمانان صدرِ اسلام با دادن زكات و پرداخت صدقات به هم يكديگر را كمك مي كردند. و دركنار آن  بر بندگي و عبادت, و نماز و روزه نيز خوگرفته بودند4.

 

 


4. پرداختن به نماز و عبادت در برخي از مسلمانان به طوري بود كه بيشتر وقت خود را به آن پرداخته و زن و فرزند و كسب و كار را رها كرده بودند. امّا رسول خدا& آنان را از اين كار به شدت باز داشت و به شدّت  فرمود: ]لارهبانية في الاسلام[ « در اسلام رهبانيت نيست».