مسلمانان اوّلين و جهاد :

مسلمانان صدر اسلام هم چنان با مال و جان خويش در راه خدا جهاد مي كردند گويي دلباخته اين كار بودند, و اصرار داشتند كه اين واجب را در ركاب رسول خدا  انجام دهند. شيفتة شهادتِ در راه خدا بودند, و هيچ عذر و بهانه اي, آنان را از آن باز نمي داشت, و در ين ميان افرادي  همچون عمرو بن جموح و حنظلة غسيل الملائكه, همراه با رسول خدا به جهاد پرداختند تا سرانجام در راه خدا به شهادت رسيدند, حال آن كه عمرو بن جموح, لنگ بود, و به تصريح قرآن كريم جهاد به اين گونه افراد واجب نيست. خانواده اش او را از رفتن به ميدان باز مي داشتند. امّا او خود را از آنان رهانيده نزد رسول خدا آمده گفت: يا رسول الله, خويشان من مي خواهند به جهتِ نقصي كه من دارم  مرا از رفتن به ميدان باز دارند,  امّا به خدا قسم من اميدوارم با همين پاي لنگ به بهشت وارد شوم. آن گاه در ركاب پيامبربه مبارزه پرداخت تا به شهادت رسيد, و حنظلة غسيل الملائكه, فرداي شب زفافش به شهادت رسيد, با اين كه پيامبر به او اجازه داده بود در مدينه بماند, امّا او در همان بامدادِ شب زفاف در حالي كه هنوز غسل نكرده بود شتابان به سوي ميدان آمد و در ركاب رسول خدا تا سرحد شهادت به مبارزه پرداخت. آن گاه پيامبر فرمود: فرشتگان را ديدم كه حنظله را ميان آسمان و زمين با آبِ باران بر گستره اي زرّين غسل مي دهند.