امر به معروف و نهي از منكر :

يكي ديگر از سفارشات اسلام به مسلمانان نيكي با يكديگر و پرهيزگاري, و همديگر را به حق و شكيبايي سفارش كردن است, چيزي كه عامل مصونيّتِ جامعه است, هم چنان كه به مسلمانان گوشزد مي نمايد كه به نيكي ها روآوردند و از زشتي ها دوري گزيند. كه اين نيز باعثِ ولايت و سرپرستيِ جامعه است, و به سبب اين دو  اصل: مصونيت و سرپرستي جامعه است كه جامعه بشري دچار انحراف نمي شود, و از سلطة گردنـكشان و خودكامه گان در امان مي ماند. خداوند متعال در اين آيات: (وتعاونوا علي البرّ و التقوي)1 (و العصر ان الانسان لفي خسر إلاّ الذيـن آمنوا و عملوا الصالحـات و تواصـوا بالحق و تواصـوا بالصّبر)2 (ولتكن منكم امة يدعون الي الخير و يأمرون بالمعروف و ينهون عن المنكر و اولئك هم المفلحون)1. به همين مسايل اشاره فرموده است.

البته, شايان ذكر است هر چند ظاهر آية (ولتكن منكم امة ...)2 به گروه ويژه اي از مؤمنان اختصاص دارد, امّا برخي فقها فرموده اند كه, معنا و مفهوم آيه شامل همگان مي شود3, لذا بر همگان است كه به كارهاي شايسته و دوري از زشتي ها امر كنند, زيرا خداوند در آخرِ اين آية كريمه مي فرمايد: (... و اولئك هم المفلحون). يعني, كسي كه امر به معروف و نهـي از منكر نكند؛ رستگار نخواهد بود, پـس كلمة (مِنْ) در آيه شريفة (ولتكن منكم ...)بنا به قول اديبان و ادبيات و به قرينة (و اولئك هم المفلحون) به معناي (بعض) نيست.