گذشته و حال مسلمانان :

به گواهي تاريخ مسلمانان در روزگاران گذشته در نيكوكاري و پرهيزگاري با يكديگر همكاري خوبي داشتند, همديگر را به حق و صبر سفارش مي نمودند و به نيكي و مهرباني فرا مي خواندند و امر به معروف و نهي ازمنكر مي كردند. امّا  امروزه همة اين صفات نيك در ميان مسلمانان كم رنگ شده است. از اين رو انحرافات گسترش يافته و سركشان و خودكامه گان بر مردم چيره شدند. سرزمين هاي اسلامي آكنده از منكراتِ علني شده است. و محرماتي همچون شراب, قمار, ربا, ماليات, عوارض گمركي و ديگر محرّماتي كه بر خلاف آموزه هاي اسلام است؛ جوامع اسلامي را فرا گرفته است. امّا مسلمانان با كمال بي توجهي از كنار آن مي گذرند بدون اين كه امر به معروف و نهي از منكر نمايند, اين وضع موجود مسلمانان است.

و در خصوص فراخواندن به نيكي ها و سفارش يكديگر به حق و صبر بايد گفت: اين دستور الاهي به بوته فراموشي سپرده شده است تا جايي كه عوض دعوت به اتحاد و همكاري و ديگر نيكي ها, فراخوان دشمني و تفرقه شده اند. و به جاي سفارش به حق و بردباري, يكديگر را به پيروي از باطل و هوا و هوس ها توصيه مي كنند.

بي ترديد مسلماناني هستند كه همة اين امور را رعايت مي كنند و تمام دستورات اسلام  را اِجرا مي نمايند؛ امّا سخن از مسلمانانِ صدرِ اسلام است كه يكپارچه همة اين امور را به طور كامل انجام مي دادند. حال آن كه امروز تنها بعضي از مسلمانان, آنهم به طور ناقص و گزينشي, به اين امور اهميت مي دهند, و اين امر بديهي است  كه شكلِ ناقص, نتيجة مطلوب و كامل نمي دهند, لذا انحراف گسترش يافته, فساد فراوان گشته و استبداد غوغا مي كند. در مجله اي مي خواندم: در پايتخت يكي از كشورهاي اسلامي چهارده هزار مشروب فروشي و نيز تعداد زيادي مراكز فحشاء وجود دارد. و مجلة ديگري نوشته بود: درآمد بيشتر مردمِ يكي از كشورهاي اسلامي كه كشوري بزرگ و ثروتمند و پر جمعيت, داراي معادنِ فراوان؛ روزانه به يك دلار هم نمي رسد و نيز در مجلة ديگري آمده بود: مردمِ بيشتر كشورهاي اسلامي, گرفتار حكومت هاي بي رحم و خشن پليس هستند و با سركوب پليس, مردم در فضايي زندگي مي كنند كه خفقان سراسر آن را فرا گرفته است.  از اين قبيل گرفتاري ها, آنان را مستأصل نموده است.