| مؤلفات |
|
مقدمه مترجم |
|
بسم الله الرحمن الرحيم جنب و جوش و تحرك مسلمانان فعال، در گذشته هاى نه چندان دور، دشمنان دين را از ترس نفوذ افكار، عقائد و آرمانهاى اسلام مبين به ميان ملت و سرزمينشان هميشه در موضع تدافعى قرار داده بود و آنها را وادار مى ساخت تا دروازه شهرهايشان را ببندند و روز به روز بر تعداد سنگرها و پناهگاههاى خود بيفزايند، تا مبادا اسلام جهان شمول و پرتو افكن، از روزنه اى به شهر، خانه وكاشانه تاريك از جهل و خرافاتشان وارد شود. ونور حقيقت و حقانيتش بساط كفرشان برچيند. اما افسوس كه با به فراموشى سپردن مسلمين، بسيارى از دستورات قرآن حكيم، اين كتاب راهنماى انسانها به سوى انسانيت و سعادت همچون آيه شريفه (واعدوا لهم ما استطعتم من قوة)(1)، چنان جوشش و تحرك دينى فروكش و نشاط و شادابى مذهبى رو به خاموشى گذاشت كه همان دشمنان بى سلاح و آسيب پذير از سنگرها بيرون جستند، دروازه ها را گشودند، با خيالى آسوده از موضع تدافعى به موضع تهاجمى تغيير جهت دادند و هر نوع سلاحى را بر عليه دين و در راه تغيير سنتهاى پايدار اخلاقى و استحاله فرهنگ صحيح واصيل مذهبى بكار گرفتند و تا آنجا پيش رفتند كه امروزه در ميان انديشمندان و محققان كشورهاى اسلامى اين سؤال مطرح است كه آيا اساساً در مقابله با سيل تهاجم دشمنان، راه چاره و نجاتى هست يا نه؟! و اگر راه مقابله اى وجود دارد، تا چه حد كار ساز و مفيد خواهد بود؟ با آغاز عصر تحول در دنياى ارتباطات و به راه افتادن تكنولوژيهاى نوين ارتباطى از جمله ماهواره، غرب به عنوان پيشقدم در انتشار فرهنگ ضد دين و ضد اخلاق، با شناخت كنترل و بهره گيرى از ماهواره، اين ابزار تكنولوژيكى و با استفاده از راههاى تأثيرگذارى بيشتر بر مخاطبين، آن را در جهت انتقال مقاصد ضد ارزشى و إلقاء فرهنگ و بينشهاى بنيان كن خود بكار گرفت. اكنون در مواجهه با امواج ناخوانده فرامكانى و فرا زمانى كه با پوشش فراگير، به آموزش عينى و غير تخيلى مشغولند، چه بايد كرد؟ آيا وجود آن را در كانون خانواده ها ناديده بگيريم و از مضرات و خطرات اين سلاح در مقابل مسلمانان بى سلاح، و دور افتاده از دستورات دين مبين، كه جمعيّت انبوهشان در پس مرزهاى دروغ جغرافيايى تكه تكه شده و باهم بيگانه اند، تغافل يا غفلت كنيم؟! آيا برخورد فيزيكى و انفعالى را به عنوان چاره و راه حل برگزينيم.. و با طرح ممنوعيت استفاده از ماهواره در تمامى كشورهاى اسلامى به جمع آورى آنتن هاى ماهواره بپردازيم؟ در اين صورت، فردا كه ديگر نيازى به نصب و استفاده از آنتن وجود ندارد و سيستم گيرنده امواج در حجمى كوچك به بازار عرضه و يا در درون تلويزيون جاى گرفت. چه كنيم؟! آيا در اين برهه از زمان، هرگز به بازگشت به ريشه ها و واكسينه نمودن خود و به خصوص نسل جوان از ابتلا به اين فرهنگ منحط انديشيده ايم؟ آيا تا كنون به فكر تهيه معادلى جايگزين، براى فيلمها و برنامه هاى ويرانگر و هدايت نيازهاى مردم و نسل جوان به راههاى اصولى، افتاده ايم؟ و تا چه حد در انديشه تقويت بنيه فرهنگى بر اساس معتقدات سليم دينى، جهت مصونيت امت، بوده ايم؟ و بالاخره براى خنثى سازى و مقابله با اثرات منفى و مخرب اين سلاح ضد فرهنگى، چه فاكتورها و برنامه هاى معين و مدونى در دست داريم؟! بياييم همه دست در دست هم، رهيافت مناسبى براى گريز از آسيب بيشتر، ازاين پديده نوين در كشورهاى اسلامى جستجو نموده و آن را با تمام توان و تلاش بكار گيريم. بياييم بودها، نبودها و كمبودها را بررسى كنيم تا از انفعال فرهنگى و گرفتارى رو به تزايد اجتماعى مصون بمانيم. بياييم عوامل درهم تنيده شده اى كه موجب به اشغال در آمدن كانون خانواده و موفقيت نسبى اين پديده در كشورهاى اسلامى مى شود را شناسائى و رهيافتهاى مناسب و راهبردهاى متناسب، براى علاج آن عوامل را در اسرع وقت تدارك ببينيم، كه زمان آن قدر در چاره انديشى و سرعت عمل در خصوص اين مسئله مدخليت دارد كه هرگونه تعلل، سهل انگارى و ديرانديشى عواقب وخيم و غير قابل جبرانى را به دنبال خواهد داشت. نوشته اى كه در دست داريد، يكى از آثار سودمند و مفيد مرجع عاليقدر جهان تشيع حضرت آيةالله العظمى آقاى حاج سيد محمد حسينى شيرازى (دام ظله العالى) است كه تا كنون نزديك به هزار كتاب و كتابچه در علوم و مسائل گوناگون، براى استفاده اقشار مختلف، از جمله دائرةالمعارف بزرگ (الفقه) در150 جلد براى استفاده فقها و مجتهدين، تأليف نموده اند. بزرگ مؤلفى كه عمرى را به بررسى نيازهاى امت اسلامى و اهداف دشمنان دين پرداخته و راههاى مقابله با ترفندهاى دشمنان را يادآور شده اند، در اين نوشتار كه متن عربى آن به نام (الأفلام المفسدة فى الأقمار الصناعية وقاية و علاجا) مى باشد، خلاصه وار به مفاسد ماهواره، نحوه برخورد و راههاى مؤثر و زيربنايى در علاج آن اشاره فرموده اند. باهم بخوانيم و بينديشيم... و بينديشيم و عمل كنيم تا به فضل الهى از شر دشمنان در امان باشيم.. انشاءالله |
|
تهران 27 رجب /1415 ق حسين شاهرودى
|
|
1 ـ سوره انفال: آيه60. |