آنچه كه عملش جرم و مجازات داشته باشد در اجتماع اسلامىِ واقعى كمتر اتّفاق مىافتد و لذا، قتل و جرح و دزدى و ربودن دختران مردم و كارهاى زشت ديگر وجود نداشت، با وجود اينكه همچون روزهائى كه شمشير در دست تمام مردم بود، امّا اسلحه را براى كارهاى خلاف و ستمگرى و صدمه زدن به ديگران به كار نمىبردند، زيرا مىدانستند تمام مردمان اجتماع بايد در صلح و صفا زندگى كنند و از شخص خطاكار در نزد خدا بازخواست خواهد شد.