|
خاتمه نمونه هايى از آزادى و بيان عقيده در اسلام همه صاحب نظران و پيروان اديان آزادند كه تفكر خويش را به ديگران ارائه دهند، درمورد اسلام سؤال كنند، و يا از عقيده خويش دفاع كنند. در اين خاتمه چند نمونه تاريخى از مناظرات ميان پيامبر اكرم (ص) و همچنين حضرت امام رضا (ع) با دانشمندان اديان مختلف را مورد اشاره قرار مى دهيم تا بر همگان معلوم شود كه اسلام تا كجا و چه حدّ به آزادى بيان و اظهار رأى ارزش مى دهد، و دست همه مذاهب و اديان را براى سخن گفتن و ارائه دليل باز مى گذارد، زيرا كه اسلام با تكيه بر بحث و گفتمان، و منطق و برهان پيش رفت و گسترش يافت، نه آنگونه كه جاهلان اسلام را متّهم مى كنند كه دين شمشير و زور و خشونت است. شمشير در اسلام فقط براى دفع تجاوز به كار برده شده، شمشير تنها در مقابل كسانى از نيام بيرون آمد كه با مسلمانان جنگيدند، زور تنها در مورد كسانى به كار گرفته شد كه بر ملتهاى ضعيف و تحت سلطه ظلم و ستم روا داشتند و بر فساد اصرار ورزيده و هرگز تن به اصلاح نمى دادند. پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين (ع) به گروههاى مخالف اجازه مى دادند در جامعه و حكومت ايشان ظاهر شوند، و اظهار عقيده و حتى به ايفاى نقش در جامعه بپردازد، حال با توجه به اين كلام خدا: (و ما ينطق عن الهوى) (نجم: 3) يعنى: پيامبر (ص) از روى هوى و هوس سخن نمى گويد، و اين سخن پيامبر (ص) درباره خليفه و جانشين بلافصل خود حضرت اميرالمؤمنين (ع) : (على مع الحقّ والحقّ مع على) (بحار الانوار، ج36 ص287 ج109) يعنى: على همواره با حقّ است و حقّ همواره با اوست. آيا هيچ حاكمى هركس و با هر اسم و رسمى كه باشد حقّ دارد مخالفين را سركوب، حقّ هرگونه اظهار نظرى را از آنها دريغ، و يا آنها را به بهانه اى دستگير و روانه زندان كند؟ يا تظاهرات و اعتراضات را با گشودن آتش متفرق، و يا به طرق مختلف و شيوه هايى كه امروز روش حكام بلاد اسلامى است، عمل كند؟ اينها نه تنها خلاف سيره پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين (ع) نيست. بلكه با عقل نيز ناسازگار مى باشد، چون چنين برخوردهايى موجب تنفر مردم از حاكم گرديده، و به تدريج زمينه را براى سقوط و سرنگونى رژيم فراهم مى آورد، همانگونه كه حكومتهاى به ظاهر اسلامى امويان، عباسيان و عثمانيها و يا ساير حكّام مستبد تاريخ با روسياهى و ذلّت سقوط نمودند. (كه در ادامه مؤلف عاليقدر با اشاره به برخى احتجاجات و مناظرات پيامبر اكرم (ص) و حضرت امام رضا (ع) با پيروان اديان و مذاهب و حاملان عقائد باطله كه از تشكيك و ترديد و انكار نسبت به اصل وجود خالق يا متعدد بودن آن تا تشكيك و يا ردّ پاره اى از احكام در آنها به چشم مى خورد، به آزادى بيان و اظهار عقيده و عمق پايبندى اسلامى به آن كه توسط شخص رسول گرامى (ص) به امضاء رسيد، اشاره مى نمايند، كه تا به اين مقدار از ترجمه اكتفا مى كنيم، باشد كه مورد قبول خداوند و پيامبر اكرم (ص) و ائمّه طاهرين (عليهم السلام) واقع شود.) |