خونسردى و نرمخوئى

قرآن مجيد مى فرمايد. (ولو كنت فضا غليظ القلب لانفضوا من حولك) يعنى اگر تو بداخلاق و سخت دل بودى مردم از دور تو پراكنده مى شدند، پس قلب مى تواند نرم بشود و بوسيله تلقين مىتوان به نرم خوئى و خونسردى رسبد.

حضرت اميرالمؤمنين على (عليه السلام) مى فرمايد: (درختهائى كه چوبشان نرم تراند شاخ و برگ بيشترى مى دهند) و در باره اوصاف مؤمنين مى فرمايد: و (قور عندالهزاهز) يعنى هنگام سختيها با وقار و خونسرد است، ما هنگام مطالعه در تاريخ بزرگان مى بينيم كه اكثريتشان نرمش و خونسردى داشته اند چون كنترل اتومبيل در مواقع ناگهانى هنر است نه در مواقع عادى، اگر انسان در برابر ناملايمات و مشكلات ناگهانى خونسرد باشد هنر است، قرآن مجيد مى فرمايد (خذ العفو... و امر بالمعروف و اعرض عن الجاهلين) يعنى عفو كن و امر به معروف كن و از نادانها روى گردان، مى گويند كه تمام حكمت در اين سه جمله جمع شده است، واقعا اگر كسى بتواند مانند حضرت رسول اكرم با همه زندگى كند هنر كرده است.

(ضِرار) در باره حضرت على (عليه السلام) به معاويه گفت: (كان فينا كأحدنا) على در ميان ما خيلى عادى بود مانند يك فرد از خودمان.

اگر بنا بود كه فقط عده اى از خوبان پيرامون پيغمبر و حضرت امير باشند و پيغمبر و امام خوش اخلاق بودند چندان اهميتى نداشت، مهم اين است كه پيامبر و ائمه اطهار عليهم السلام توانستند با تمام ناملايمات بسازند و ثابت قدم بمانند.

درختى هست در لبنان بنام (درخت ارز) كه خيلى اصيل است و به گفته مسيحيان هفت هزار سال عمر دارد مى گويند هم اكنون دستخط حضرت عيسى عليه السلام روى ساقه آن به چشم مى خورد، از اين درخت براى هر كجاى دنيا ه باشد شاخه بريده و نهال مى برند، قلمه ايندرخت در ظرف پنجاه سال سبز مى شود، يعنى پدران رعايت مى كنند و فرزندانشان بهره بردارى، طبيعت بشر مانند اين درخت است، دير هدايت مى شود، و اگر بنا بود كه انسانها ظرف چند ماه اول خوب شوند بايد اين توقع را از پيامبران و ائمه عليهم السلام داشت.

هنگامى كه حضرت موسى و برادرش دعا كردند قرآن مى فرمايد: (قد اجيبت دعوتكما فاستقيما) يعنى خداوند به آنان فرمود دعايتان مستجاب شد پس استقامت كنيد، در روايت هست كه بعد از چهل سال اثر دعاى آن دو ثمر بخشيد.

قرآن كريم در باره حضرت نوح مى فرمايد: (فلبث فيهم الف سنه الا خمسين عاما) حضرت نوح950 سال تبليغ كرد، اين براى آن است كه ما درس عبرت بگيريم، يعنى هرچند كه تبليغ كنيم به حضرت نوح عليه السلام نمى رسيم ولى بايد نرم خوئى و خونسردى را از آن بزرگوار بياموزيم.

انگليسيها الان حدود هفتصد سال است كه استعمارگرند و آن موقع اولين پارلمان را تشكيل دادند و تمام موفقيتشان براى اين است كه خون سرد هستند، يكى از صفات بسيار ناپسند، تندخوئى و بداخلاقى است.

شخصى چند مرتبه به حضرت امام سجاد عليه السلام ناسزا گفت و امام به روى خودشان نمى آوردند و خون سردى نشان مى دادند، آن شخص به امام گفت: غرضم از اين فحشها تو هستى. امام سجاد با روئى گشاده فرمودند. منهم از تو چشم پوشى مى كنم.

روزى كسى به جناب سلمان فارسى گفت: ريش تو بهتر است يا دم سگ؟ سلمان با كمال خونسردى پاسخش داد. اگر توانستم روز قيامت از پل صراط عبور كنم ريش من بهتر است، و الا دم سگ بهتر است.

قرآن مجيد مى فرمايد: (و هم يحسبون انهم يحسنون صنعا) عده اى هستند كه بدى مى كنند و فكر مى كنند كه كار خوبى انجام مى دهند، حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام مى فرمايد: (حاسبوا انفسكم قبل ان تحاسبوا) يعنى پيش از آنكه ديگران به حساب كارهايتان برسند خودتان به حساب كارهاى خويش برسيد، بدبختى ما اين است كه هميشه مشغول محاسبه كارهاى مردم هستيم و هيچ به فكر اصلاح خودمان برنمى آئيم.

ما اگر واقعا پيرو انبياء هستيم بايد در عمل نشان بدهيم پيغمبر اسلام مى فرمايد (فاسئلوا الله بنيات صادقة) يعنى خدا را بخوانيد با نيتهاى راست چون ممكنست نيت آدمى كاذب باشد، در ادعيه ماه مبارك رمضان مى خوانيم (و يقيناً صادقاً) از خدا اعتقادى راست و صادق مى خواهيم، چون برخى يقينها و اعتقادها دروغ است، و اين خودش خيلى مهم است كه انسان قدرت پيدا كند منحرف را مستقيم نمايد. چه بسا يك فرد منحرف بعد از سى سال مستقيم شود.

قرآن مجيد مى فرمايد: (و مثل كلمة طيبة كشجرة طيبة أصلها ثابت و فرعها فى السماء) چون كلمه بمانند يك بذر است كه در ظرف ده يا بيست و يا چه بسا صد سال ديگر ثمر مى دهد.

مرحوم آيةالله سيد عبدالحسين شرف الدين يكى از علماى بزرگ شيعه است ايشان خيلى نرم خو و خوش اخلاق بود، و كتابهايش را با شيوه اى زيبا به رشته تحرير در آورد. امروز در اكثر كشورها كتابهايش فروش دارد و مردم مطالعه مى كنند چون دور از فحش و سر و صدا حقيقت را بيان كرد و انسان اگر شيعه هم نباشد از خواندن كتابهايش لذت مى برد.

قرآن مجيد مى فرمايد: (ولا تسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدواً بغير علم) يعنى به كسانى كه دعوت به شرک مى كنند فحش ندهيد، چون آنان هم در مقابل از روى جهالت به خدا ناسزا مى گويند، حضرت امير مؤمنان على عليه السلام مى فرمايد: (أكره ان تكونوا سبابين). يعنى اينكه خوش ندارم كه شما فحاش و ناسزا دهنده باشيد.

مردم اصالتشان خوب است. پيغمبر اسلام (صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: (الناس معادن كمعادن الذهب والفضه) يعنى مردم معدنهائى همانند طلا و نقره هستند، كنايه از اين است كه همه خوب آفريده شده اند اما خودشان خودشان را بد ساخته و تربيت مى دهند، روايتى است از حضرت اميرالمؤمنين على (عليه السلام) نقل مى كنند كه فرموده اند.. اگر بين من و مردم نخ باريكى هم باشد نمى گذارم كه قطع شود.

در روايتى ديگر آمده: (لا يكونن اخوك على القطيعه اقوى منك على الصله) يعنى برادرت كه خواهان قطع رابطه با توست نبايد از توئى كه خواهان پيوند با او هستى قويتر باشد، بنا براين ما بايد تا آنجائى كه ممكن است با مردم رابطه برقرار كنيم و براى چيزهائى جزئى پيوند و رابطه مان را با ديگران قطع نكنيم.

و اگر توانستيم اين خصلت را كه از اخلاق انبياء است در خودمان پرورش دهيم تمام امتها به سوى اسلام روى خواهند آورد.

ما بايد از اخلاق و رفتار ائمه اطهار عليهم السلام درس بگيريم.