چهار نفر از حضرت سيدالشهدا (عليه السلام) برترند: رسول خدا، حضرت أميرالمؤمنين، حضرت فاطمه زهرا، وامام حسن مجتبى (عليهم السلام)؛ همچنان كه در روايت است خود سيدالشهدا (عليه السلام) در كربلا صريحاً فرمودند:
أبى خيرٌ مني وأمي خيرٌ مني، وأخي خيرٌ منيولي ولكلِّ مسلم برسولِ الله أسوةٌ؛(1) پدرم، مادرم وبرادرم همگى از من برترند ودر رسول خدا (صلى الله عليه وآله) براى من وهر مسلمانى اسوه هست.
اما در عين حال عزادارى ها وخدمات واطعام ها وسوگوارى ـ ـ هايى كه طى ديشب وامروز ( تاسوعا وعاشورا ) براى امام حسين (عليه السلام) انجام شده است در دوره سال براى حضرات معصوم ديگر انجام نمى گيرد. اگر تمام مجالس روضه، وهيئت ها ودستجات عزادارى وسينه زنى كه طى دوازده ماه براى سيزده معصوم ديگر انجام شده است با حجم فعاليت ها وعزادارى هايى كه فقط در شبانه روز گذشته براى امام حسين (عليه السلام) انجام شده است مقايسه شود، به مراتب كم تر است، چه رسد به انبوه مجالس وعزادارى هايى كه در دوره سال براى آن حضرت برگزار مى گردد؛ زيرا خود خداى متعال، امام حسين (عليه السلام) را استثنا قرار داده است.
از اين رو رسول خدا، حضرت أميرمؤمنان، فاطمه زهرا، امام حسن وديگر امامان (عليهم السلام) با امام حسين (عليه السلام) به عنوان يك مسئله استثنايى وبى مانند رفتار نموده اند.
حضرت ولى عصر ـ عجل الله تعالى فرجه الشريف ـ نيز با اين مسئله به نحوى استثنايى برخورد كرده اند؛ حضرت خطاب به جد بزرگوارشان عرضه داشته اند:
ولأبكينّ عليك بدل الدموع دماً؛(2) به جاى اشك بر تو خون خواهيم گريست.
چنين تعبيرى را آن حضرت خطاب به هيچ يك از معصومين حتى مادرشان فاطمه زهرا (عليها السلام)به كار نبرده اند.
همچنان كه امام حسين (عليه السلام) يك استثنا است، عزادارى ايشان نيز استثنايى است. بسيارى از افراد در روزهاى گذشته در مجالس وهيئت هاى عزادارى شركت كرده اند، خستگى وبى خوابى كشيده اند، چه بسا براى برگزارى مراسم عزا قرض كرده اند يا ضامن گرفته اند، و... بدانيم كه اين فعاليت ها وعزادارى ها همگى استثناست وكسانى كه دست به اين فعاليت ها مى زنند پاداشى استثنايى خواهند داشت.
اين فعاليت ها واين مجالس عزادارى به قدرى ارزش دارند كه نمى توان آن ها را با تمام ثروت هاى دنيا مقايسه كرد. اگر بگوييم اين مجالس عزادارى گوهر گران بهايى است حق مطلب را ادا نكرده ايم. يك دنيا گوهر در برابر يك قطره اشك حقيقى براى امام حسين (عليه السلام)بى ارزش است. اما چه مى شود كرد كه بشر فقط طلا ونقره وگوهر را به عنوان چيزهاى ارزشمند مى شناسد وهمه امور ارزشمند را با طلا ونقره وامثال آن مقايسه مى كند. وگرنه شعائر حضرت سيدالشهدا (عليه السلام) را با امور دنيوى نمى توان مقايسه كرد.

(1). بحارالانوار، ج45، ص2.
(2). همان، ج98، ص320.