روزه ماه مبارک رمضان و بيماريهاى قلبى

اثرات سلامتى روزه ماه رمضان بر روى سيستم قلبى عروقى افراد کاملاً واضح مى باشد. عوامل ديگرى نيز روى سيستم قلبى عروقى اثر مثبت دارند که اين عوامل نيز تحت تأثير روزه هستند. در حقيقت روزه ماه رمضان اثرات مفيدى روى اکثريت عوامل اوليه و ثانويه ايجاد کننده بيماريهاى قلبى دارد. سه فاکتور اوليه وجود دارد که فرد را مستعد بيمارى عروق کرونر قلب مى کند. اين فاکتورها عبارتند از افزايش فشار خون، افزايش کلسترول خون و استعمال دخانيات که روزه ماه رمضان اثر مطلوبى روى هر سه عامل دارد.
در مورد فشار خون کاملاً مشخص است که پرهيز کامل از غذا براى حدود ۱۵-۱۴ ساعت در هر روز در ماه رمضان، باعث کاهش سطح سديم خون شده در نتيجه باعث کاهش فشار خون نسبت به قبل مى شود.
چون تمامى داروهاى ضدفشارخون داراى عوارض جانبى مخصوص بخود هستند. بنابراين بعنوان يک قانون بايد حتى المقدور از روش هاى غيرداروئى براى کنترل فشارخون استفاده کرد و در اينجا نقش روزه ماه رمضان کاملاً مشخص است.
عوامل غيرداروئى مهم و مؤثر بر فشارخون عبارتند از کنترل وزن، ورزش، عدم استفاده از الکل و سيگار، کاهش مصرف گوشت و محصولات حيوانى در رژيم غذائى و کاهش استرس.
روزه ماه رمضان اثر مثبت بر روى تمام عوامل فوق دارد. چون در بيشتر ساعات افراد روزه هستند در نتيجه در ماه رمضان وزن کاهش مى يابد. مصرف الکل براى مسلمانان ممنوع است و ماه رمضان مجدداً اين نکته را ثابت مى کند که پرهيز از اين سموم کيفيت زندگى را بهتر مى کند. همچنين کاهش آشکار در مصرف سيگار و مصرف غذا وجود دارد.
از طرفى مسلمانان در ماه رمضان شادتر بوده و استرس کمترى دارند. چون دراين ماه خداوند براى عبادات و ساير اعمال خوب (از جمله روزه) چندين مرتبه بيشتر پاداش مى دهد بنابراين يک نوع تسکين و تسلى روحى در افراد بوجود مى آيد. اين ديانت و تقوا يک رضايت درونى به آنها ميدهد که حداقل تا حدى تمايلات دنيوى و اضطراب را در آنها کاهش مى دهد. قابل ذکر است که روزه به شکل روزه ماه رمضان مخصوصاً براى کنترل فشارخون خفيف که معمولاً از داروها براى کنترل آن استفاده نمى شود مفيد است. گزارشى از WHO ذکر مى کند که کوشش براى کاهش فشار خون بوسيله تعديل روش زندگى معمولاً بايد قبل از هر گونه تصميم در مورد لزوم درمان داروئى فشارخون خفيف باشد.
انجمن بين المللى فشارخون توصيه مى کند که بيماران مبتلا به فشارخون بخصوص نوع خفيف بايد مصرف چربى، الکل و نمک را کاهش دهند. اين بيماران بايد سيگار را ترک کرده و به تمرينات ورزشى سبک و منظم بپردازند. همانطور که قبلاً ذکر شده ماه رمضان انجام تمام اين اعمال را تضمين مى کند.
دومين عامل اوليه مستعد کننده فرد براى بيماريهاى کرونر قلب افزايش چربى خون مى باشد. ارتباط بين افزايش چربى خون و بيماريهاى قلبى قبلاً اثبات شده است. کاملاً مشخص است که روزه ماه رمضان باعث کاهش سطح کلسترول خون مى شود.
بطور قطع روزه ماه رمضان غير از کاهش سطح کلسترول خون ،‌ سطح (LDL ليپوپروتئين با دانسيته کم) که اثر مخرب بر روى قلب دارد را کاهش مى دهد.
و در همان حال روزه ماه رمضان سطح (HDL) ليپوپروتئين با دانسيته بالا را افزايش ميدهد که اثر محافظتى بر روى قلب دارد. در يک مطالعه ديده شده است که سطح HDL مسلمانانى که در ماه رمضان فقط يک وعده غذا مى خورند بالا مى رود ولى بعد از ماه رمضان که آنها ۳ يا ۴ وعده غذا در روزه مى خورند سطح HDL تا ۳۰ درصد کاهش مى يابد. بنابراين مطرح شده است که روزه در طى روز و صرف يک وعده غذاى کامل در هنگام افطار براى سلامتى قلب مفيد است.
اهميت HDL  با اين حقيقت مشخص مى شود که کاهش سطح HDL خون يک عامل خطر براى بيمارى کرونرى قلب محسوب مى شود.
در اينجا مناسب است که به يک جنبه ديگر ماه رمضان دقت کنيم. ديده شده است که مسلمانان در تمام دنيا در ماه رمضان به نسبت ساير ماهها ميوه بيشترى مصرف مى کنند.
ميوه هاى تازه يکى از اجزاء معمولى افطار مى باشد. بنابراين چون اکثريت ميوه ها منابع غنى ويتامين C محسوب مى شوند. مصرف ويتامين C  در طى ماه رمضان به ميزان قابل ملاحظه اى افزايش مى يابد. مطالعات جديد نشان داده است که ويتامين C يک ويتامين محافظت کننده قلبى مى باشد.