روزه از ديدگاه دانشمندان

دکتر (الکسيس کارل) در کتاب انسان موجود ناشناخته مى نويسد: (با روزه دارى قند خون در کبد مى ريزد و چربى هايى که در زير پوست ذخيره شده اند و پروتئين هاى عضلات و غدد و سلول هاى کبدى آزاد مى شوند و به مصرف تغذيه مى رسند). دکتر کارل مى گويد: (لزوم روزه دارى در تمام اديان تأکيد شده است. در روزه ابتدا گرسنگى و گاهى نوعى تحريک عصبى و بعد ضعفى احساس مى شود، ولى درعين حال، کيفيات پوشيده اى که اهميت زيادى دارند، به فعاليت مى افتند و بالاخره تمام اعضاء مواد خاص خود را براى نگه دارى و تعادل محيط داخلى و قلب قربانى مى کنند و به اين ترتيب روزه تمام بافت هاى بدنى را مى شويد و آن ها را تازه مى کند.)
دکتر (ژان فروموزان) روش معالجه با روزه را شست و شوى اعضاى بدن تعبير مى کند که در آغاز روزه دارى، زبان باردار است، عرق بدن زياد است، دهان بدبو است و گاه آب از بينى راه مى افتد، که همه اين ها علامت شروع شست وشوى کامل بدن است. پس از سه چهار روز بو برطرف مى شود. اسيد اوريک ادرار کاهش مى يابد و شخص احساس سبکى و خوشى خارق العاده اى مى کند. در اين حال اعضا هم استراحتى کافى دارند. دکتر (تومانيانس) راجع به فوايد روزه دارى مى نويسد: (فايده بزرگ کم خوردن و پرهيز نمودن از غذاها در يک مدت کوتاه آن است که چون معده در طول مدت يازده ماه مرتب پر از غذا بوده در مدت يک ماه روزه دارى مواد غذايى خود را دفع مى کند و همين طور کبد که براى حل و هضم غذا مجهور است دائماً صفراى خود را مصرف کند، در مدت سى روز ترشحات صفراوى را صرف حل کردن باقى مانده غذاى جمع شده خواهد کرد. دستگاه هاضمه در نتيجه کم خوردن غذا، اندکى فراغت را حاصل نموده و رفع خستگى مى نمايد. روزه يعنى کم خوردن و کم آشاميدن در مدت معينى از سال و اين بهترين راه معالجه وحفظ تندرستى است، که طب قديم و جديد را از اين حيث متوجه خود ساخته. مخصوصاً امراضى را که بر دستگاه هاضمه، به خصوص کليه و کبد عارض مى شود و به توسط دارو نمى توان آن ها را علاج نمود، روزه به خوبى معالجه مى نمايد. چنانچه بهترين دارو براى برطرف ساختن سوء هاضمه نيز روزه گرفتن است.
دکتر (گونل پا) فرانسوى مى گويد: (چهار پنجم بيمارى ها از تخمير غذا در روده ها ناشى مى شود که همه با روزه اصلاح مى گردد).
دکتر (آلکسى سوفورين) در کتاب خود مى نويسد (جسم به هنگام روزه به جاى غذا از مواد باقى مانده در بدن استفاده کرده و آن ها را مصرف مى نمايد و بدين وسيله مواد کثيف و عفونى اى که در جسم هست و ريشه و خميره بيمارى ها از آن ها است. از بين مى رود. روزه سبب بهبودى همه بيمارى ها است. بنابراين شايسته است که جسم خود را به وسيله روزه، نظيف و پاکيزه کنيد.
دکتر (کاريو) امريکايى مى نويسد: (هر شخص بيمار بايد در سال مدتى از غذا پرهيز کند. زيرا مادامى که غذا به تن مى رسد ميکروب ها در حال رشدند، ولى هنگامى که از غذا پرهيز مى کند، ميکروب ها رو به ضعف مى روند). وى هم چنين مى افزايد (روزه اى که اسلام واجب کرده ،‌ بزرگ ترين ضامن سلامتى تن مى باشد.