فوايد روزه (معلوماتي)

روزه فوايد جسمى و روحى فراوان دارد، شفا بخش جسم و توان بخش جان است، پاک کننده آدمى از رذايل حيوانى است، در ساختن فرد صالح و اجتماع بسامان بسيار موثر بوده و در تذهيب و تزکيه نفس و رهاندن انسان از واماندگى در نيازهاى تن تاثيب بسزائى دارد.
روزه يکى از احکام انسان ساز اسلام است، که آگاهى از همه فوايد و پى بردن به فلسفه کامل آن همچون ساير احکام الهى براى انسان عادى ممکن نيست، دانش محدود بشر نميتواند راهگشاى همه اسرار نهفته باشد و انديشه را به پاسخ همه مجهولات رهنمون شود، شايد روزى دانش انسان به حدى از کمال برسد که دريچه تازه اى بروى بشر بگشايد و حکمتها و دستورات اسلام را بازشناسد.
بنابر اين ندانستن فلسفه احکام الهى نبايد ما را از انجام آن بازدارد و موجب نافرمانى و عصيان شود، چراکه اين اطاعت کورکورانه نيست، بلکه بر علم و يقين تکيه دارد زيرا مسلمانان ميدانند که خداى جهان بر همه چيز دانا و از همه چيز آگاه است و نقص و نيازى در ذات متعال او نيست که از اعمال سودى بخواهد يا از زيانى بهراسد، خداى مهربان براى بنده گان خود جز خير و سعادت نميخواهد، پس اگر به چيزى فرمان ميدهد خير و سعادت ما در آن است وکمال و تعالى ما بدان بستگى دارد و هر چيزى را که نهى ميفرمايد براى ما زيان بخش است و بر مصالح مادى و معنوى ما لطمه ميزند.
فوايد طبى روزه که از سودمنديهاى کوچک اين فريضه انسان ساز است بحدى است که شايد نياز به توضيح و تکرار نداشته باشد و بيشتر مردم کم و بيش از آن آگاهند. ما به اختصار ازين فوايد انسان ساز اشاره ميکنيم:
- معده و دستگاه گوارش از اندام پرکار بدن آدمى است، با سه وعده غذا که معمول مردم است; تقريبا در همه ساعات دستکاه گوارش (سيستم هاضمه) به هضم و تحليل و جذب و دفع مشغول است، روزه باعث ميشود از يکسو اين اعضا استراحت کنند و از فرسودگى مصئون بمانند و نيروى تازه اى بگيرد و از سوى ديگر ذخاير چربى که زيانهاى مهلکى دارند کاسته ميشوند.
در روايات اسلامى حتى به فوايد جسمى روزه نيز تصريح شده تا برخى از سست عنصران، اگر نه با ايمان کامل لااقل با توجه به فوايد صحى روزه اين فريضه ثمر بخش را بجا آورند و از سودمنديهاى گوناگون آن در حد توان خود بهره ور شوند. پيامبر گرامى اسلام (ص) در همين رابطه فرموده اند: «صوموا تصحوا» روزه بگيرى تا سالک بمانيد. و نيز در روايات بسيارى پيشوايان گرامى اسلام فرموده اند:« معده آدمى خانه بيماريهاى اوست و پرهيز از غذا درمان آن است.»
بديهى است آنکاه فوايد صحى روزه بهتر بدست ميآيد که روزه دار امساک روز را با زياده روى در شب تلافى نکند، که پرخورى خود موجب زيانهاى چشم گيرى براى دستگاه هاضمه است. با پيشرفت علم طبابت، برخى از داکتران و متخصصان ديافته اند که امساک از خوردن و آشاميدن؛ عالى ترين روش درمانى است. يکى از دوکتوران ميگويد:« طرح درمان بوسيله روزه چنان معجزه آسا است که بکار بستن آن ميسر، طرحها و برنامه هاى طب عملى و جراحى را تغير خواهد داد، زيرا روزه راه تازه اى به روى علم طبابت ميگشايد; و سلاح موثرى براب مبارزه با بيماريها به اين دانش ميبخشد، سلاحى که ميتوان آن را از راه هاى گوناگون مورد استفاده قرار داد تا انسان را در مبارزه با علت بيمارى براى بهبود بيماران به نتيجه مطلوب و آشکار رسانند.»
با روزه و امساک ميتوان بيماريها را بهبود بخشيد و معالجه کرد. البته در صورتى که با زياده روى مقرون نباشد و در هنگام سحر و افطار در خوردن و آشاميدن افراط نشود.بررسى فوايد صحى روزه درين مختصر نميگنجد، آنانکه به توضيح بيشتر علاقمنند ميتوانند به کتابهاى درين مورد مراجعه نمايند. بايد توجه داشت، برخلاف تصور کوتاه انديشان، روزه هيچگونه ضررى براى افراد سالم مکلف ندارد و اگر کسى بيمار باشد و نتواند روزه بگيرد و با اين کار بيمار تر شود و يا روزه باعث گردد که بيماريش ادامه يايد اگر روزه بگيرد جرمى مرتکب شده و روزه اش نزد خداوند متعال مقبول نيست. بيمارى که روزه براى او ضرر دارد نبايد روزه بگيرد و فقط لازم است که در روزهاى ديگر قضاى آن را بجا آورد و جبران کند.
افراد سالم بايد بدانند که روزه نه تنها زيانى برايشان ندارد بلکه چنان که گفتيم، موجب تندرستى و صحت مزاج است و به گفته برخى شکم پرستان که خود روزه نميگيرند و ديگران را نيز از روزه باز ميدارند و تلقين ميکنند که روزه موجب زخم معده ميشود، نبايد اعتبار کرد. اينگونه دروغها تنها بهانه افراد سست عنصرى است که اسير شکم خويش اند و از عزم و اراده انسانى در آنان خبرى نيست. «روزه باعث استراحت معده ميشود و در حال روزه اسيد معده بجاى غذا به وسيله صفرا خنثى ميشود و زخم ايجاد نميشود».