|
روزه ترس مرضى و بد گمانى افراد
را كاهش مى دهد
نتايج يك پژوهش نشان داد كه روزه دارى در ماه مبارك رمضان باعث كاهش برخى ناراحتى
هاى روانى نظير روان پريشي، ترس مرضى و بدگمانى مى شود.
به گزارش سرويس پژوهشى خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، دكتر شاهرخ سردار
پورگودرزى روانپزشك و عضو هيات علمى دانشگاه علوم پزشكى شهيد بهشتى و دكتر احمد
سلطانى زرندى پزشك عمومى در پژوهشى با بررسى روزه دارى در ماه مبارك رمضان و سلامت
روانى عنوان كرده اند: كاهش در ميزان افكار پارانوئيدى مى تواند نشان دهنده تاثير
مشخص روزه دارى در ماه مبارك رمضان باشد. اين امر تا اندازه اى مربوط به رعايت
آموزه هاى مذهبى در زمينه ارتباط فردى، بخششى، اطعام بينوايان و خوشرويى باشد.
اين نتايج مى افزايد: ازآنجايى كه دين اسلام روزه دارى را محدود به پرهيز از خورد و
خوراك نمى كند و روزه دار را از همه بدى ها مانند تهمت يا غيبت، دروغگويى، آلودگى
نگاه به دور مى داند، خود مى تواند موجب آرامش و اطمينان در روابط ميان فردى و كاهش
بدگمانى نسبت به سايرين شود همچنين كاهش ميزان حساسيت در روابط ميان فردى نيز مى
تواند پيامد چنين تاثيرى باشد. گرچه با نگاهى متفاوت ممكن است اين تغييرات را به
كاهش ارتباط هاى ميان فردى در ماه رمضان نسبت داد.
در اين پژوهش، هفتاد و پنج مرد روزه دار به ظاهر سالم طى يك دوره زمانى دو ماهه در
ماه مبارك رمضان مورد بررسى قرار گرفتند. در سه مرحله آغاز، پايان و يك ماه پس از
ماه رمضان از نظر سلامت روانى مورد ارزيابى CSL-90-R سپس آزمودنى ها به كمك
پرسشنامه قرار گرفتند. مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت، نشان داد: ميانگين نمرات
آزمودنى هايى كه در ماه رمضان روزه نتايج اين پژوهش كه با استفاده از آزمون گرفتند
با كاهش در تمامى مقياس ها پس از ماه رمضان و يك ماه بعد تفاوت معنى دارى مشاهده
شد.
نتايج پژوهش حاكى از آن است كه روزه دارى در ماه رمضان تنها باعث كاهش معنى دارى در
ميانگين نمره مقياس افكار پارانوئيدى گرديد. اين كاهش در مرحله پيگيرى يك ماه پس از
ماه رمضان نيز معنى دار بود.
همچنين اين بررسى نشان داد كه نمره افراد متاهل در مقياس هاى وسواس، اجبار و افكار
پارانوئيدى پس از ماه رمضان بيشتر از افراد مجرد و نيز افكار پارانوئيدى و ضريب كلى
علائم مرضى در شاغل هاى روزه دار بيش از روزه داران غير شاغل كاهش يافت.
پژوهشگران خاطر نشان كرده اند: اگر چه روزه دارى در ماه مبارك رمضان سبب كاهش برخى
ناراحتى هاى روانى شده اما در بسيارى از موارد، اين كاهش معنى دار نيست و نياز به
مطالعات كنترل شده بيشترى دارد. |
