سه اثر پزشكى روزه

1ـ معده انسان حالت ارتجاعى و لاستيكى دارد, زيرا از ماهيچه هاى مورّب و مستقيم و حلقوى و بافت كش دار تشكيل يافته. افراط در غذا خوردن، معده را، مانند كش جوراب، تدريجاً هرزه كرده و در نتيجه حالت ارتجاعى آن ضعيف و بر وسعت معده افزوده مى شود و مانند مشكى شده كه جهاز هاضمه را مختل مى كند. راه علاج اين مشكل, استراحت معده است و بهترين راه, روزه ماه رمضان است, زيرا در يك ماه رمضان هر روز ده تا چهارده ساعت معده در استراحت است و تدريجاً حالت ارتجاعى از دست داده خود را باز مى يابد.
2ـ اصولاً هميشه معده و روده داراى سمومى است كه يا از طريق غذا وارد معده و روده مى شوند و يا يبوست مدفوع در قولون14هاى روده توليد سم مى كند و چاره دفع آن سموم, امساك است تا تدريجاً دفع شوند.
3ـ اكثر مردان و زنان در بدنشان ذخاير چربى كه زيان هاى مهلكى دارد، انباشته شده است كه با روزه گرفتن و امساك اين چربى ها به تحليل رفته و كاسته مى شود.