روزه و فشارخون

روزه دارى باعث كاهش فشارخون در افراد با فشارخون بالا مى شود. به دليل كاهش ميزان قند و چربى و نمك خون در طول روز، سختى ديواره رگها كمتر شده و در نتيجه فشار كمترى به آنها وارد آمده و فشارخون پايين مى آيد. در افراد عادى روزه دار در آخر روز ممكن است فشارخون كمى پايين تر بيايد كه زيانى نداشته و باعث استراحت دستگاه هاى گوناگون بدن مى شود.
يادآورى:
1- بيمارانى كه بايستى دارو را بر اساس دستور پزشك، سر ساعت ويژه اى (مانند هر8 ساعت يكى) بخورند، نمى توانند روزه بگيرند. زيرا چنانچه ساعت مصرف دارو بگذرد ميزان غلظت خونى دارو در بدن پايين آمده و اثربخش بودن آن از دست مى رود. بيماران يالا در صورتى مى توانند روزه بگيرند كه پزشك درمانگر آن دارو را عوض كرده و داروى مشابهى براساس ساعاتى كه تداخلى با طول روزه دارى نداشته باشد (مثلاً هر 12 ساعت يكى) تجويز نمايد.
2 - در زنان باردار به علت نياز جنين به موادغذايى كامل روزه سفارش نشده است . البته روزه دارى تغيير در وزن و حالت مادر ندارد، بلكه احتمال كمتر رسيدن موادغذايى لازم به جنين وجود دارد.
۳ – درزنان شيرده در 4 تا 6 ماهه اول پس از زايمان بدليل تغذيه انحصارى كودك از شير مادر، بدليل احتمال نرسيدن موادخوراكى لازم به بدن كودك شيرخوار روزه سفارش نشده است.
4 – در بيمارى هاى غذه تيروئيد، در زمان پركارى و كم كارى فعال غده، روزه توصيه نمى شود . ولى در صورت كنترل و مهار شدن بيمارى با دارو، روزه گرفتن اشكال ندارد . همچنين در بيمارى گواتر ( بزرگ شدن غده تيروئيد ) روزه دارى سودمند است.
5-در مورد بيمارانى كه به دليل جسمانى نمى توانند روزه بگيرند دو شرط اصلى وجود دارد: يا اينكه پزشك درمانگر روزه را برايشان زيان آور بداند يا اينكه خودشان احساس كنند كه با روزه دارى بيمارى شديدتر مى شود. البته براى تمامى بيماران نمى توان يك حكم كلى داد و بايد شرايط فردى را در نظر گرفت.