|
بسم الله الرحمن الرحيم
در دومين روز از
ماه شوال
مراسم بزرگداشت چهارمين سالگرد ارتحال آية الله العظمى سيد محمد حسينى
شيرازى قدس سره در قريه الزهرا سلام الله عليها معروف به سادات (تيوتاش) از
توابع شهر دره صوف افغانستان با حضور جمع كثيرى از سادات ومؤمنان منطقه
برگزار شد.
در اين مراسم حجة الاسلام والمسلمين سيد عسگر حيدرى به ايراد سخن پرداخت
وبيانات خود را با قرائت اين حديث شريف آغاز نمود: «عن
علي بن ابوحمزة قال سمعت أبا الحسن موسى بن جعفر عليه السلام يقول: إذا
ماتَ المؤمن بَكَتْ عليهِ الملائكةُ وبقاعُ الأرضِ الّتي كانَ يعبدُاللهَ
عليها وأبوابُ السماءِ الّتي كانَ يُصعَدُ فيها بأعمالِهِ، وثُلِمَ في
الإسلامِ ثُلْمَةٌ لا يسُدُّها شيءٌ لأنّ المؤمنينَ الفقهاءَ حُصُونُ
الإسلام كَحِصْنَ سورِ المدينةِ لها؛(1)
حضرت موسى بن جعفر عليه السلام فرمودند: هنگامى كه مؤمنى از دنيا مى رود
فرشتگان، زمين هايى كه روى آن خدا را عبادت مى كرد ونيز درهاى آسمان كه
اعمالش را بدانجا بالا مى بردند بر او گريه مى كنند وبه واسطه مرگ او خدشه
وصدمه اى به پيكر اسلام وارد مى شود كه به هيچ نحو جبران پذير نيست؛ زيرا
مؤمنان دين شناس همانند باروهاى شهر، برج وباروى [مستحكم] اسلامند».
وى در ادامه اظهار داشت: «يكى از علمايى كه زمين وآسمان وفقرا واغنيا وتمام
اقشار جامعه براى وى گريستند حضرت آية الله العظمى شيرازى بود كه قريب بيست
هزار نفر از كشورهاى مختلف ايران، افغانستان، عربستان، كويت و... در تشييع
پيكر پاك ايشان حضور داشتند».
وى در بخش ديگرى از سخنانش گفت: «مرحوم آية الله شيرازى در خاندانى در
كربلا رشد كرد ودر سن 75سالگى در دوم شوال 1422ق. دار فانى را وداع گفت.
او ضمن اشاره به خدمات گوناگون علمى، فرهنگى، اجتماعى، مذهبى ومبارزاتى
مرجع فقيد اظهار داشت: «ايشان در عمر بابركت خود بيش از هزار جلد كتاب
نوشتند واز نويسندگان طراز اول به شمار مى آيند. همچنين ايشان بيش از نيم
قرن پيش با گفتار ونوشتار وطى كتاب هايى چون دنيا بازيچه دست يهود، خطر
صهيونيزم را به عالم اسلام گوشزد كرد وعلاوه بر آن زنگ خطر رشد كمونيسم را
در افغانستان به صدا درآورد. در نتيجه افشاگرى هاى ايشان ومبارزات شان با
نظام هاى الحادى وحزب بعث، حكم اعدام ايشان را به همراه ديگر برادران
بزرگوارشان صادر نمودند وبرادر معظم ايشان شهيد سيد حسن شيرازى را مورد
انواع شكنجه وآزار قرار دادند. مرجع فقيد پس از آن به كويت مهاجرت نمودند
وبا قلم وزبان به فعاليت هاى علمى وروشنگرانه خويش ادامه دادند».
وى با اشاره به ساده زيستى وزهد مرجع فقيد گفت: «ايشان با وجود داشتن شش
فرزند پسر منزل شخصى نداشتند وهنگامى كه از دنيا رفتند مبلغ بسيار زيادى
بدهكار بودند، اين در حالى است كه ايشان در حدود 600حسينيه، مسجد، كتابخانه
ومركز فرهنگى ـ اجتماعى در جهان تأسيس نمودند».
وى در پايان گفت: «مرجع فقيد درخصوص اقامه مجالس عزاى حضرت سيدالشهدا عليه
السلام وتوسل به اهل بيت عليهم السلام تأكيد فراوان داشتند وبه هيئت هاى
مذهبى ومبلغان سفارش مى كردند كه از راه امام حسين عليه السلام وبرپايى
مجالس آن حضرت مردم را با خدا آشنا كنند وبه سمت تعاليم نورانى اسلام هدايت
نمايند».
1. كافى، ج1، ص38، (باب
فقد العلما، حديث3).
|
