مجلس حسينى روز 25 محرم شهادت امام سجاد عليه السلام صبح ساعت 9،30 تا 12 در بيت آية الله العظمى شيرازى بركَذار شد.

سخنران اول جناب آقاى ابو القاسم عالمى سمنانى بود.

قال رسول الله صلى الله عليه وآله: يا طاوس (اليماني) ان الله تبارك وتعالى خلق الجنة لمن اطاعه ولو كان عبداً حبشياً وخلق النار لمن عصاه ولو كان سيداً قريشياً. معيار دخول در بهشت ايمان وعمل صالح است . خداوند متعال بهشت را در برابر عمل اعطاء مى كند نه با بهانه : در قرآن مجيد فرمود: (ازلفت الجنة للمتقين) در آيه ديگر فرمود: (أحسب الناس ان يتركوا ان يقولوا آمنا وهم لا يفتنون). سه جهت در زندگى امام سجاد عليه السلام مورد توجه است :

جهت اول : دعاء ونيايش كه ارزش انسان دعاء است ، وخداوند به كسانى كه توفيق عنايت فرمايد اهل دعاء ونيايش مى كَردند.

جهت دوم : كثرت عبادت كه حضرت را ذوالثفنه لقب دادند. جهت سوم : خدمت به بندگان خدا. اهل مدينة گفته اند ما معنى صدقه سرّ را بعد از شهادت حضرت سجاد فهمديم .

طاووس يمانى گفت به حضرت سجاد عليه السلام گفتم شما كه چون رسول الله صلى الله عليه وآله مادرت فاطمه ، پدرت على بن ابى طالب عليه السلام وشما فرزند امام حسين عليه السلام هستيد چرا هميشه گريان هستيد وتمام اوقات صرف عبادت مى شود فرمود: (ان الله خلق الجنة لمن اطاعه ولو كان عبداً حبشياً وخلق النار لمن عصاه ولو كان سيداً قريشياً).

ايشان آنگاه با ذكر مصائب امام سجاد عليه السلام سخنرانى خود را پايان دادند.

دومين خطيب مجلس جناب حجة الاسلام آقاى محمودى بهبهانى بود.

قال السجاد عليه السلام: (مسكين ابن آدم له فى كل يوم ثلاث مصائب لا يعتبر بواحدة منهن): يكى از خصائص محمد وآله محمد صلى الله عليه وآله بى توجهى به مظاهر فريبنده دنيا است آنان در دنيا زندگى كردند ولى به رنگ دنيا در نيامده اند بلكه دنيا را برنگ خود در آوردند ، ايشان آنگاه گفت متأسفانه بگويم روحانيون ما كه بايد رنگ محمد وآله محمد را بگيرند امروز به رنگ دنيا در آمده اند ، وبا كمال تأسف زنان ودختران ما كه خود را پيرو خاندان اهل بيت مى دانند اما در اعمال ورفتار از اهل بيت بيگانه شدند كجا مى روند دختران مسلمان با صورت باز در برابر نا محرمان وخود را پيرو زهرا وزينب عليه السلام مى دانند . ايشان آنگاه گفت امامان ما هرگز به رنگ دنيا در نيامدند .

يك نمونه كامل زندگى حضرت رضا عليه السلام است كه ولايتعهدى را با جبار قبول كرد اما وقتى كه خواست براى نماز استسقاء برود با آنكه تمام قواى حكومتى ودنيوى را در اختيار داشت اما با پاى برهنه وپياده وتسبيح گويان تحت الحنك انداخته يك صحنه اى عجيب كه صداى گريه مردم وضجه ناس بلند شد ، اين بى توجه به دنيا را در ميان معصومين مى بينم .

ايشان آنگاه گفت حضرت سجاد عليه السلام در طول امامت در سفر كربلا در سفر اسارت تسليم بنى اميه نشد وبرنگ آنان در نيامد گرسنگى وخستگى را تحمل كرده ولى از بنى اميه چيزى نخواسته .

در خطبه آن حضرت در مسجد جامع دمشق : آن خطبه را خواند انا بن مكة ومنى ... ذاك جدى رسول الله صلى الله علهى وآله انا بن يعسوب الدين زين العابدين تاج البكائين ذاك جدى امير المؤمنين عليه السلام تا رسيد به آنجا كه فرمود من پسر كسى هستم او را با لب تشنه كشتند .