برپايى مجلس عزا و سوگوارى 30 صفر

بسم الله الرحمن الرحيم برگزارى مجلس سوگوارى ثامن الحجج حضرت على بن موسى الرضا عليه السلام از صبح روز وفات در بيت مرجع عالقيدر برگزار شد و با سخنرانى وعاظ اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام آغاز شد و تا ظهر به طول انجاميد و در همين خصوص گزارش مختصر از موضوعاتى كه توسط وعاظ اهل بيت عليهم السلام مطرح شده به شرح زير تقديم مي گردد. منبرى اول حجة الاسلام و المسلمين يگانه قمي: ايشان پس از قرائت حديثي از اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام ادامه دادند امام هفتم موسى بن جعفر عليه السلام بسيار در معرفى فرزندش به مقام وصايت و امامت كوشش كردند و يكي از ادله امامت تنصيص است و نص امام قبل بر امام بعد. امام كاظم عليه السلام كوشش بيشترى در اين زمينه داشتند شايد به خاطر پيدا شدن فرقه واقفيه بوده كه از دين الهي بر مى گردند، و به خاطر مال دنيا و رياست، امامت علي بن موسي الرضا عليه السلام را انكار مىكنند، كه با توجه به جو آن زمان، امام كاظم عليه السلام فرزندش را به عنوان امام معرفي مي كردند. مفضل گويد حضرت كاظم عليه السلام را ديدم كه فرزندش علي را مي بوسد و مي گويد "ما اطيب ريحك و احسن خلقك" و چه فضل آشكاري دارد. مفضل گفت "جعلت فداك" يك محبتي از اين طفل به دل من افتاد همانند محبت شما در دلم. حضرت فرمودند بله او نسبت به من بمنزله من است نسبت به پدرم. گفتم او صاحب الامر است بعد از شما؟ فرمود آري. حسين بن بشير گفت روزي در مدينه طيبه همان طوري كه پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله در غدير خم علي عليه السلام را بلند كرد و به عنوان وصي معرفي كردند، همانگونه موسي بن جعفر پسرش علي عليه السلام را به مردم معرفي كرد و فرمود "هذا وصيي من بعدي" و بعد از من امام شماست. ديگري گفت: 60نفر بوديم در روضه پيامبر صلي الله عليه واله كه حضرت امام كاظم عليه السلام وارد شد با فرزندشان علي عليه السلام، امام فرمود مي دانيد من كيستم؟ گفتيم شما آقا و بزرگ ما هستيد. فرمود نام مرا ببريد، گفتيم شما موسي بن جعفر بن محمد بن ... هستيد. فرمود اين كيست همراه من؟ گفتيم اين آقا زاده علي بن موسي بن جعفر بن محمد بن ... مي باشند. كه حضرت فرمودند" فاشهدوا انه وكيلي في حياتي و وصيي بعد موتي". موسي بن جعفر عليه السلام به مردم وصيت كرده بود به اطاعت علي بن موسي الرضا عليه السلام. ولي بعد از شهادت حضرت كاظم عليه السلام جمعي از واقفيه اعلام كردند كه موسي بن جعفر نمرده بلكه او در حال غيبت است و اموال حضرت كاظم عليه السلام را در اختيار گرفتند و منكر امامت حضرت رضا عليه السلام شدند. حضرت علي بن موسي الرضا عليه السلام فرمود خودم بعد از رحلت پدرم رفتم در زندان بر بدن پدر نماز خواندم و قبل از شهادت، امامت را بمن سپردند. منبري دوم حجةالاسلام والمسلمين كرمى: ايشان ابتداي سخن را با حديثي از امام رضا عليه اسلام اغاز نمودند و در ادامه سخنان خود فرمودند اگر انسان انديشمندي بتواند همه آيات قرآن و روايات از پيامبر صلي الله عليه واله و ديگر پيشوايان امت را مورد مطالعه قرار دهد، در مي يابد كه همه آيات و روايات اهل بيت عليهم السلام بر سه بخش كلي قابل تقسيم هستند: دسته اول از آيات و روايات بيانگر باورها و عقايد ديني است كه يك سوم از آيات هدفش زدودن خرافات از باورها و عقايد است تا خدا را با صفاتش به مردم معرفي كنند. در قرآن كريم خداوند به پيامبر اسلام صلي الله عليه واله مي فرمايد: خداي شما همتا و يكتا است. آيه هم توحيد و وحي رسالت را بيان و سرانجام معاد و عقايد را بيان مي كند. بخش دوم از آيات و روايات براي بيان بايدها و نبايدها آمده است چه واجب است چه مستحب، چه چيزهايي بايد باشد و چه چيزهايي نبايد باشد. يعني احكام اسلام كه براي حقوق وامنيت و حريت ما است، ديگران به آن لطمه وارد نكنند. حديثي ازامام صادق عليه السلام است كه ايشان فرمودند: چنان زيبا عمل كنيد كه موجب آبروريزى مكتب نباشيد. بخش سوم: از اسلام كه آيات و روايات بسياري است مربوط به اخلاق و كمالات اخلاقي را بيان كرده و در مورد اهميت اخلاق در قرآن نيز فرموده "انك لعلي خلق عظيم" با آنكه عبادت و جهادش را عظيم و بي نظير بيان كرده اين چه رمزي است كه وقتي به بخش اخلاق مي رسد "انك لعلي خلق عظيم" را متذكر مي شود. اما ائمه دين عليهم السلام در امر اعتقادي در احكام اسلامي در اخلاق هر سه جهت را به مرحله كمال رسانده و اينها اسلام را زنده نگه داشته است. منبرى سوم حجة الاسلام والمسلمين تهرانى: ايشان پس از ذكر حديثي از ائمه اطهار عليهم السلام بحث خود را ادامه داده و فرمودند: روز شهادت ثامن الحجج علي بن موسي الرضا عليه السلام است و روزشهادت آقايي است كه قبل از ولادتش امام جعفر صادق عليه السلام درباره او فرمودند (كه صاحب كتاب روضات الجنان كه از علماي بزرگ اهل سنت است در روضه هشتم كتا ب خود از اسحق بن موسي بن جعفر نقل كرد كه روزي پدرم موسي بن جعفر عليه السلام تمام فرزندان خود را جمع كرد و فرمود) امام بعد از شما برادر شما حضرت رضا عليه السلام است و او عالم آل محمد صلي الله عليه و اله است و بر شما است كه در مشكلات به او مراجعه كنيد كه پدرم مكرر به من گفت عالم آل محمد در صلب توست و همنام جدم علي عليه السلام است و اي كاش مي بودم و او را درك مي كردم. اين بيان حضرت صادق عليه السلام قبل از ولادت حضرت رضا عليه السلام است چرا او را عالم آل محمد صلي الله عليه و آله مي گويند؟ مگر ساير ائمه عليهم السلام عالم نبودند؟ در اصول كافي بابي هست كه "ان الائمه في العلم و الطاعة والشجاعة سواء" در آنجا از موسي بن جعفر نقل شده كه فرمود: "نحن في العلم و الشجاعة سواء و في العطايا علي قدر ما نؤمر" شجاعت امام حسين عليه السلام را امام حسن عليه السلام هم داشتند ولي در زمان امام حسن عليه السلام مصلحت بود حلم و بردباري به مرحله ظهور برسد و در زمان اما حسين عليه السلام مصلحت بود كه شجاعت به مرحله ظهور برسد. به حضرت رضا عليه السلام عالم آل محمد گفتند چون علميت از آن حضرت به مرحله ظهور رسيد و در تمام بلاد منتشر شد. در مجمع البيان نقل كرده كه در زمان حضرت رضا عليه السلام 18 هزار روايت از آن حضرت نقل شده كه يكي از آنها حديث سلسلة الذهب است. كه حضرت مي فرمايد اگراين حديث را بر شخص ديوانه بخوانيد و شفا يافت، تعجب نكنيد. و خودم همين حديث سلسلة الذهب را براي هر بيماري كه خواندم شفا يافت. از جمله كتب حضرت عليه السلام، كتاب عيون اخبار الرضا عليه السلام است و رساله ذهبيه كه وقتي حضرت عليه السلام از مدينه به جانب طوس مىآمدند درمجلسى وارد شدند كه در آن مجلس اطباء و حكماي يونان بودند، مامون به حضرت گفت اينها علم طب دارند و شما نداريد! حضرت عليه السلام فرمودند مىخواهيد در اين باب كتاب بنويسم؟ گفت بلي. حضرت كتابى در طب نوشته كه وقتي مامون آن را ديد دستور داد آن را با آب طلا بنويسند كه مشهور شده به رساله ذهبيه. مامون در لباس علاقمندي به علم و دانش مجلس مناظره تشكيل مي داد تا حضرت رضا عليه السلام را ضعيف كند، علماء و دانشمندان حضرت را آماج سوالات مشكل و سنگين خود كنند تا بلكه امام را بتواند مغلوب كنند ولي قضيه برعكس مي شد. و تمام علماء و دانشمندان از علم حضرت عليه السلام حيران مي ماندند. و در نهايت مغلوب مي شدند. يكي از انتقادات ما به مسئولين آستان قدس رضوي اين است اگر كرامات حضرت رضا عليه السلام را چاپ مي كردند از دويست جلد متجاوز مي شد و در روح مردم آثار فراواني برجا مي گذاشت. ولي متاسفانه اينگونه نشده است و بقول يكي از بزرگان، اثر كرامات از زبان گوينده گان بيشتر است. مرحوم شيخ حبيب الله گلپايگاني چهل سال هنگام سحر با وضو به حرم حضرت رضا عليه السلام مشرف مي شد كه دست به بدن هر مريض مي كشيد شفا مي يافت كه از او سوال كردند اين مقام را از كجا بدست آورديد؟ گفت زمانى بيمار شدم و در بيمارستان به حضرت رضا خطاب كردم، آقا چهل سال است وقت سحر اولين زائر شما بودم، حال كه بيمار شدم و گوشه بيمارستان افتاده ام با من چگونه عمل مي نماييد. ناگهان ديدم صحنه عوض شد يك باغ را ديدم كه در آن باغ حضرت رضا عليه السلام نشسته بود و شاخه گلي را بدستم داد و من خود را در بيمارستان ديدم و شفا يافتم و بعد دست به بدن هر مريض مي زدم، شفا مي يافت. در حديثي آمده است كه ثواب زيارت مرقد مطهر امام رضا عليه السلام هزار هزار حج و عمره مقبوله مي باشد و نقل كرده اند مرحوم حائري را در خواب ديدند كه فرمود من 64 بار به زيارت امام رضا عليه السلام رفتم و حضرت نيز 64 بار به ديدنم آمد. تهيه و تنظيم: پايگاه آيت الله العظمى شيرازى - قم