|
|
ديدار گروهى از قاريان نوجوان قرآن كريم با حضرت آيت الله العظمى سيد صادق شيرازى مورخ 24 جمادى الاول
بسم الله الرحمن الرحيم موضوع: انس حقيقي با قرآن شما نوجوانان و جوانان عزيز هر كدام در حدى مأنوس و محشور با قرآن در دنيا هستيد. قرآن كريم اگر كسى در دنيا به او عمل كند دنيايش دنياى بهترى خواهد بود و در آخرت هم آخرت خوبى خواهد داشت. يكى قرائت صحيح، تجويد، تفسير يعنى معانى آن را بفهمد. ديگر عمل به قرآن است. اول اينكه انسان قرآن را صحيح بخواند، بعد از آن مرحله تجويد است يعنى اين خواندن را زيبا بخواند، در روايات امر شده كه قرآن را زيبا بخوانيد. يكى ديگر تفسير قرآن است يعنى معناى آن چيست؟ خدا چه مىگويد، البته اين مثال براى قرآن مناسب نيست اما براى ذهب خودمان است، مثل نسخه طبيب مىماند، كسي كه مريض مىشود و به دكتر مىرود بايد بفهمد طبيب چه نوشته، دواى اشتباهى هم، دواست اما براى ناخوشى ديگر ضرر دارد. تفسير قرآن يعنى فهم آن، حالا يك مريض رفت پيش طبيب اين هم داروها را خريد و گذاشت كنار، آيا اين مريض خوب مىشود؟ خير. بايد به نسخه طبيب عمل كند تا خوب شود. اين مرحله از همه مرحله ها مهمتر است. يعنى عمل به قرآن. هر آيه از قرآن را كه انسان خواند صحيح و زيبا، اينها همه ثواب دارد بعد هم كه فهميد قرآن چه مىگويد و به آن عمل كند. هم دنيايش خيلي بهتر مىشود و هم آخرت خوبى خواهد داشت. شما براى يكبار هم كه شده به تيمارستان يك سرى بزنيد، كسانى كه در اثر ناراحتى اعصاب ديوانه يا مجنون شدند، اگر خودش حالش خيلى خراب نيست از خودش و يا از بستگانش بپرسيد، ببينيد يك نفر از اهل قرآن است آيا مىآورند تيمارستان در هزار تيمارستان هم يك نفر از اهل قرآن پيدا نمىكنيد. اهل قرآن يعنى كسي كه قرآن را صحيح مىخواند، زيبا مىخواند، معنايش را مىفهمد و به آن هم عمل مىكند. حالا در آينده اين را امتحان كنيد، ببينيد درست است يا نه. همه ما يك روز از دنيا مىرويم حالا يكى زودتر يا يكى ديرتر. خدا رحمت كند مرحوم اخوى را، شما ها يك عده تان يادتان هست هر سال حاضر مىشديد خدمت ايشان و براى شما راجع به قرآن صحبت مىكردند اما امسال نيستند. ما هم يك روز از دنيا مىرويم به عالم برزخ، عالم برزخ يعنى عالم وسط نه دنيا و نه آخرت. مردم مىآيند در دنيا بزرگ مىشوند، مىميرند، مرد ، زن ، كاسب، عالم، پير، جوان، ظالم، عادل و همه منتقل مىشوند به عالم برزخ جمع مىشوند. در عالم برزخ يكوقت هم خداوند متعال اعلان قيامت مىكند. تمام ماها با هم مىآييم در يك صحنه بسيار بسيار وسيع، تمام آنهائيكه قبل از ما مردند مىآيند، تمام آنهائيكه بعد از ما آمدند و بعد مردند، آنها هم مىآيند. يك صحنه بسيار وسيع هزار و هزارها برابر از كره زمين بزرگتراست. خداى متعال همه كوه ها را مىكوبد و پهن مىكند در اين صحنه پهناور همه جمعند. در آن صحنه امام حسين صلوات الله عليه هستند، شمر هم هست. يك هزار سال آن صحنه طول مىكشد تا ده هزار سال بعد هم خدا اضافه مىكند تا پنجاه هزار سال آن صحنه طول مىكشد، اسمش قيامت است. خدا در آن صحنه راجع به قرآن يك كار استثنايى انجام مىدهد. روايت دارد (جالب ترين قصه قيامت اين قصه است) كه مردم در صحراى محشر هستند، يك شخص بسيار زيبا، خوش اندام و خوش سيما وارد صحراى محشر مىشود. از آن دور همين طور مىآيد و رد مىشود. مردم به هم مىگويند در دنيا او را ديديم اما يادمان نمىآيد كيست؟ مىآيد تا يكجائى اين شخص مىايستد كه همه او را مىبينند. (همين چشمهاى ما در آخرت هزار كيلومتر دورتر را مثل دو كيلومتر دورتر مىبيند) اين شخص شروع مىكند با خدا صحبت كردن. يك يك افرادى را كه در دنيا با قرآن ارتباط داشتند و همه آنهائيكه با قرآن ارتباط نداشتند را اسم مىبرد. آنهائيكه با قرآن خوب معامله كردند را شفاعت مىكند و آنهائيكه با قرآن بد معامله كردند به خدا مىگويد خدايا اين شخص در دنيا به من اعتنا نكرد، خدايا من از تو مىطلبم كه به اين شخص اعتنا نكن. روايت دارد خدا تمام حرفهاى قرآن را آن روز مىپذيرد. اميدوارم به بركت اين دو كارى كه الان داريد انجام مىدهيد: صحيح خوانى و زيبا خوانى، انشاءالله در آينده دو كار ديگر را هم خوب انجام بدهيد، يكى فهميدن قرآن و ديگرى عمل كردن به قرآن. وصلى الله على محمد وآله الطاهرين ارسال گزارش: پايگاه آيت الله العظمى شيرازى - قم مقدس |
|
|
