« شنيدن صوت »

آيت الله العظمى شيرازى با استناد به روايت معروف و متواتر از رسول خدا صلى الله عليه وآله مبنى بر اينكه: « من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهلية » هر كس كه بميرد در حالى كه امام زمان خويش را نشناسد به مرگ جاهليت مرده است، فرمودند: همان گونه كه معرفت انسان به خدا و بدون معرفت پيامبر، مفيد نبوده و به معانى دقيق معرفت نمىباشد، همينطور معرفت پيامبر و معرفت الله، جز با معرفت امام معصوم كه در حال حاضر حضرت ولى عصر امام زمان عليه السلام هستند، كامل نمىشود و البته معرفت داراى مراتبى است.

ايشان در ادامه با بيان اين فراز از زيارت مطلقه اما حسين عليه السلام: « اٍرادة الرب في مقادير أموره تهبط اٍليكم وتصدر من بيوتكم » (اراده پروردگار در تقديرات امورش به سوى شما نازل مىشود و از خانه هاى شما صادر مىگردد)، كه از امام صادق عليه السلام روايت شده است، فرمودند: تمام امورى كه مربوط به خداوند مىباشد با مشيت و اراده الهى در اختيار معصومان عليهم السلام قرار گرفته و در حال حاضر به دست باكفايت ولى عصر عجل الله تعالى فرجه الشريف مىباشد.

سپس افزودند: تمام منابع و ثروتهاى جهان هر قدر كه زياد باشد باز هم محدود است اما قدرت الهى و امورى كه خداوند به معصومان عليهم السلام واگذار كرده است بىنهايت و نامحدود مىباشد. اگر مردم دنيا هزاران حاجت و خواسته داشته باشند و امام زمان عليه السلام آنها را برآورده كنند چيزى از ايشان كاسته نخواهد شد. اما امام معصوم حكيم است و چنانچه حكمت اقتضا كند، امكان برآورده شدن مىباشد و اٍلا  نه.

ايشان در ادامه خطاب به روحانيون حاضر در مجلس فرمودند: ما طلبه ها ( كه خود را سربازان امام زمان عليه السلام مىدانيم) و افرادى كه به مقام اجتهاد و عدالت برسند وكلاى عام حضرت محسوب مىشوند. لذا ما خود را منتسب به حضرت مىدانيم و اگر حضرت اين انتساب را بپذيرند آنقدر ارزشمند است كه براى آن اندازه اى قابل تصور نيست و اگر ما تمام عمر خود را براى تحصيل چنين مطلبى صرف كنيم ارزش آن را دارد.

« فضل بن شاذان » از وكلاى خوب ائمه است. ايشان در نيشابور بوده و در همان جا مدفون است و شايسته است كه انسان به زيارت اين بزرگوار برود. يك بار " فضل" شخصى را خدمت امام عسكرى عليه السلام فرستاد، حضرت به او فرمودند: اگر فردى غبطه خورد كه اى كاش در خراسان بود واز محضر " فضل بن شاذان" استفاده مىكرد، اين غبطه ارزشمند است. اگر وكيل امام معصوم مورد تاييد آن حضرت باشد، ارزش دارد.

اما اگر خداى ناكرده وظايف خود را درست انجام ندهيم هرچه مقام بالاتر باشد مشكلات و خطرات آن بيشتر است. نمونه آن " على بن أبى حمزه بطائنى " است كه وكيل امام صادق امام كاظم عليهماالسلام  بود، اما -العياذ بالله- عاقبت به شر شد و امام رضا عليه السلام در شب اول دفن او فرمودند: « ملائكه با گرزى آتشين ضربتى به او زدند كه قبر او تا روز قيامت پر از آتش شد » يعنى هنوز هم او در آن عذاب گرفتار است.

بنا بر اين مسئله بسيار دقيق است و خيلى بايد به آن دقت كنيم. بايد هر عالمى به اندازه علم خود به مردم خدمت كند. تنها مراجع تقليد مسئول نيستند، بلكه همه علما مسئولند.

« حلاّج » نيز عالم بود ولى متاسفانه عاقبت به شر شد و مرحوم شيخ طوسى رحمت الله عليه درباره او مىفرمايد: (الحلاج الحيال الصوفي المتصنع) حلاج مكّار، صوفى تظاهر كارى بود.

امام زمان - صلوات الله عليه - از نيت همگان آگاهند و طبق روايات هر روز اعمال همه انسانها به پيشگاه خدا و پيامبر و امام معصوم (امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف) عرضه مىشود. لذا كارى نكنيم كه امام زمان عليه السلام را ناراحت كنيم و توجه داشته باشيم كه هر چه مقام بالاتر باشد، لغزش و خطا، خطرناك تر و آثار سوءش مهلك تر و نتيجه اش: عاقبت به شر شدن مانند بطائنى و حلاج مىباشد.

اميداورم خداوند به همكان توفيق بندگى و خدمت عنايت فرمايد.

وصلى الله على محمد وآله الطاهرين.