ملاقات هيئتهاى مذهبى شهر مقدس قم با

 حضرت آيت الله العظمى سيد صادق حسينى شيرازى

السلام على الحسين الشهيد وجده وابيه و امه و اخيه و التسعة من بنيه و رحمة الله و بركاته

روز پنجم ماه محرم الحرام عده اى از هيئتهاى مذهبى شهر مقدس قم با حضرت آيت الله العظمى سيد صادق حسينى شيرازى ملاقاتى داشتند و ايشان در بياناتى فرمودند:

كسانى هستند كه سيد الشهداء (عليه السلام) از آنها تشكر مى كند و قبل از سيد الشهداء (عليه السلام) مادر بزركَوارشان صديقه شهيده فاطمه زهراء (عليها السلام) از آنها تشكر مى كند كه حسب روايات متعددى خاص عزاداران دهه عاشوراء از اول محرم هستند . انشاء الله از همه شما تشكر مى كنند.

قبل  از همه خداى بزرگ كه يک اسم او شكور است خوب شكر مى كند.

روايتى دارد در اين محضر كه امام صادق (عليه السلام) فرمود : (ان الذى يلى امر حساب الناس قبل يوم القيامة هو الحسين بن على (عليه السلام) و اما يوم القيامة فانما هو بعث الى الجنة و بعث الى النار)

ما در اين دار فانى هستيم و هم از دنيا مى رويم و همه ما و شما سه حساب داريم:

1- لحظه اى كه انسان از دنيا مى رود روحش را مى برند به عرش خدا ، خداى لطيف يعنى با لطف و رحمت يك حساب كامل مى كند از اين بنده خود.

2- حساب دوم قبل از روز قيامت است.

3- حساب سوم در قيامت است.

امام صادق (عليه السلام) فرمود تنها كسى كه متصدى حساب مؤمنين و مسلمين و كفار و مشركين و ملحدين ، خوب ها و بدها است امام حسين (عليه السلام) است .

و اين حساب هم كمّاً و هم كيفاً نسبت  به افراد فرق مى كند ولى تنها محاسب امام حسين (عليه السلام) است.

فردا بعد از مرگ من و شما روبروى سيد الشهداء (عليه السلام) هستيم.

خداى بزرك حساب خاصى براى سيد الشهداء (عليه السلام) قرار داده ، در عين اين كه جد و پدر و مادر و برادر امام حسين (عليه السلام) افضل هستند اما حساب امام حسين (عليه السلام) جدا است كه براى آن چهار بزركَوار قرار نداده.

يكى اين است كه ( ان الذى يتولى حساب الناس يوم القيامة هو الحسين بن على (عليه السلام)).

از خصائص امام حسين (عليه السلام) اين است كه عََبرت (اشك)است و عِبرت يعنى اسوه و قدوه مى باشد و هركس در عِبرت و عَبرت بيشتر كوشا باشد نزد امام حسين (عليه السلام) در دنيا  و در برزخ وقت تصدى حضرت ، مسلم مورد تقدير و احترام بيشتر است.

هيئت عزاداران كه مرتبط به آن حضرت هستند همه مقام خود را توجه داشته باشند و همچنین توجه داشته باشند به توقع سيد الشهداء (عليه السلام) از ايشان.

هميشه توقع از مقام است يعنى تناسب است بين مقام و توقع، مثلاً توقعى بين پدر و پسر وجود دارد و توقعى که پسر از پدر دارد از برادر ندارد.

توقع خود شما از افراد، مختلف است هر كه تمكّن بيشتر دارد توقع شما از او بيشتر است، در روايت است كه يكى از ائمة عليهم السلام به يكى از دوستانش فرمود : كار خوب از همه خوب است از تو خوبتر (لمكانك منا) و كار بد از همه بداست و از تو بدتر(لمكانك منا).

خدا سيد الشهداء را استثناء قرار داده:

هر چيزى را بكوبند ضعف پيدا مى كند ولى خدا دستكَاه سيد الشهداء (عليه السلام) را طورى قرار داداه كه هرچه بكوبند قوى تر مى شود هر چه پتک بكوبند قوى تر مى شود.

امام معصوم (عليه السلام) در اين روايت شريفه دو كلمه دارد (ظهور) و (علو).

(ظهور) معنايش انتشار است : ظاهرتر شود. عزادارى هاى سابق مال بلاد شيعه بود اما بر اثر كوبيدن ، در بلاد كفر رفت.

شما يك بلاد كفر را نمى توانيد تصور كنيد كه در آن عزادارى نباشد ، هر چه بكوبند زياد مى شود و ظهور پيدا مى كند .

يكى ديكَر فرمودند : (فلا يزداد الا ظهوراً و امره الا علواً).

امر حضرت سيد الشهداء (عليه السلام) يعنى آن چه مربوط به سيد الشهداء (عليه السلام) است، عزادارى، شعائر، پول دادن ، آب دادن ، كَريه كردن ، اينها زمان سابق بود ولى در تلويزيون نبود در انترنت نبود ولى الآن آمده ، تمام اينها از مصاديق (علو) است.

يك پرچم كه دَرِ خانه بزنيد و روى آن (يا حسين) باشد، اين احياء امر امام حسين (عليه السلام) است ، يك بچه كوچك در منزل ما بر روى يك ورق نوشته بود يا حسين و آنرا به ديوار منزل چسبانده بود اين بچه در حد توان خودش نام حسين (عليه السلام) را شنيده و نوشته است اين هم (امره إلا علواً) است.

اين در رابطه با عَبرة و اشك واما عِبرت.

سيد الشهداء (عليه السلام) براى چه شهيد شدند ؟

تا مردم از نادانى نجات پيدا كنند (بذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من الجهالة).

عباد يعنى بشريت ، تمام مخلوقين خدا، امام حسين (عليه السلام) شهيد شدند تا جاهل دانا شود تا آن كه كَمراه است از حيرت و ضلالت در بيايد.

به دوم مسأله مختصراً اشاره كنم:

يك - جوانها و بچه ها امانتهائى هستند در دست ما , همانطور كه پدر و مادرهاى ما خوب امانت دارى كردند ما هم سعى كنيم خوب امانت دارى كنيم.

در محله جوانى نباشد كه به تكيه نيايد ، برويد دنبالش سعى كنيد جوانها را بياوريد با تشويق، ده بار كَفتيد نيامد ، با او قهر نكنيد آخر او را مى آوريد ، اينها امانت هستند.

اكَر امام حسين (عليه السلام) از ما سؤال كند كه خوب بود بچه ات را به مجلس مى آوردى چرا نياوردى آيا نمى توانستى او را تشويق كنى ؟ چه در جواب مى كَوئيد ؟

دو – پرچم و خيمه سيد الشهداء (عليه السلام)  : هر تكيه و حسينيه، خانه سيد الشهداء (عليه السلام) است نكَذاريد تكيه ها  جاى اختلاف و نزاع باشد بلكه جاى اجتماع و ائتلاف باشد.

هر كه حساب شخصى دارد درتكيه نياورد تا خانه سيد الشهداء (عليه السلام) مركز وحدت باشد تا موجب خوشنودى آن حضرت بيشتر فراهم شود.

و السلام عليكم و رحمة الله و بركاته

تهيه و تنظيم: پايگاه آيت الله العظمى شيرازى - قم