بسم الله الرحمن الرحيم

روز دوم محرم الحرام مراسم ذكر مصيبت وعزادارى سالار شهيدان ابا عبدالله الحسين عليه السلام با حضور جمعى از طلاب، فضلا، علماى حوزه علميه قم، شمارى از دوستداران امام حسين عليه السلام وسادات خاندان شيرازى در بيت حضرت آيةالله العظمى شيرازى برگزار شد.
طى اين مراسم خطباى توانا حجج اسلام ومسلمين رياحى، عالمى وجوانمرد به ايراد سخن وذكر مصيبت پرداختند.
اولين سخنران اين مجلس حجةالاسلام والمسلمين رياحى بود كه با اشاره به اين مطلب كه امام حسين عليه السلام چراغ هدايت وكشتى نجات است، ماجراى عبيدالله بن حر جعفى را در منزل بنى مقاتل ودعوت امام حسين عليه السلام از ايشان وپاسخ منفى عبيدالله را به تفصيل بازگفت ودر نهايت اظهار داشت: هدف امام حسين عليه السلام هدايت عبيدالله به سمت حق ونجات وهدايت وسعادت ايشان بود وحضرت كمترين نيازى به يارى او نداشتند.
وى در ادامه اين شخص را با زهيربن قين مقايسه كرد وگفت: عبيدالله بن حر جعفى وزهيربن قين هردو عثمانى بودند، ولى همچنان كه امام عليه السلام نيز فرمود عبيدالله گناهان بسيارى مرتكب شده بود وچه بسا همين گناهان توفيق يارى امام حسين عليه السلام را از او سلب كرد.
وى سخنان خود را با ذكر مصيبت ورود خاندان آل الله به سرزمين كرب وبلا به پايان رساند.
سخنران بعدى، حجةالاسلام والمسلمين عالمى، در ادامه بررسى وقايع وديدارهاى امام حسين عليه السلام با افراد گوناگون در طى راه، به ماجراى فرزدق وتاريخ زندگى او ونياكانش پرداخت وملاقات فرزدق وامام حسين عليه السلام وگفتگوهاى آنان را به تفصيل بازگفت.
پس از ايشان حجةالاسلام والسملمين جوانمرد به ايراد سخن پرداخت واظهار داشت: نه تنها ائمه عليهم السلام نسبت به زمان مرگ وطول عمر خود آگاهى داشتند، بلكه بسيارى از اصحاب نزديك امامان عليهم السلام نيز از علم بلايا ومنايا برخوردار بودند.
وى افزود: كربلا از زمان آدم ابوالبشر جايگاه ويژه ومتمايز داشته است. در روايت آمده است كه دويست تن از انبياى الهى در اين مكان كشته وبه خاك سپرده شده اند. پاى موسى عليه السلام در همين جا به زمين خورد وابراهيم خليل الرحمان در اين منطقه از اسب سرنگون شد وسرش شكافته شد وبراى همراهى با خون سيدالشهدا عليه السلام خون او جارى شد. «بقعه مباركه»اى كه در آن جا به موسى عليه السلام يد بيضا داده شده كربلا بود.
وى در ادامه گفت: وقتى روز دوم محرم كاروان اهل بيت عليهم السلام به كربلا رسيد حضرت سيدالشهدا عليه السلام فرمود: نام اين سرزمين چيست؟ گفتند: كربلا. فرمود: اللّهم إنّي أعوذ بك الكرب والبلاء؛ پروردگارا، من از اندوه وبلا به تو پناه مى برم. سپس فرمود: إِنزِلوا، ها هُنا مَحَطُّ رِحالِنا وَمَسْفَكُ دِمائِنا وهُنا محلُّ قبورِنا بهذا حَدَّثَني جَدّي؛(1) فرود آييد كه اين جا بارانداز ما وجايى است كه خون هاى ما بر زمين ريخته مى شود. آرامگاه ما نيز همين جاست وجدم [رسول خدا] صلّى الله عليه وآله مرا از اين مطلب آگاه ساخته است.

1. اللهوف على قتلى الطفوف، ص81.