|
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين وصلى
الله على خير الخلق أجمعين محمد المصطفى وعترته الطاهرين ولعنةالله على
أعدائهم اعداءالله إلى يوم الدّين
در حديث قدسى از جانب خداى متعال (زيارت عاشورا) آمده است:
اللّهم اجعلني عندك وجيهاً
بالحسين عليه السلام في الدنيا والآخرة؛(1)
پروردگارا، در دنيا وآخرت مرا به واسطه امام حسين عليه السلام وجيه
وآبرومند ساز.
عاشوراى حسينى مجموعه عظيمى از ارزش ها ودر عين حال يك فرهنگ، يك تمدن ويك
تاريخ است.
فرهنگ عاشورا در اهداف والاى امام حسين عليه السلام ونهضت مباركى كه برپا
نمودند خفته است. در زيارتى كه امام صادق عليه السلام دستور داده اند جد
بزرگوارشان امام حسين عليه السلام را بدان زيارت كنيم، خطاب به خداى متعال
آمده است: وَبَذَلَ
مهجتَهُ فيكَ ليستنقذَ عبادكَ من الجهالةِ وحيرةِ الضلالةِ والشكِ والعمى
والارتياب إلى بابِ الهدى من الرّدى؛(2)
[خدايا] امام حسين خون [پاك] قلبش را در راه تو داد تا بندگانت را از
نادانى وسرگشتگى گمراهى وشك ونابينايى ودو دلى واضطراب نجات دهد وهدايت
كند.
هدف امام حسين عليه السلام از اين نهضت نجات دادن بندگان خداى سبحان از
تمام انواع گمراهى، نادانى، اضطراب، شك، نابينايى وترديد است. واين هدف
والا فقط از طريق گسترش اين فرهنگ در تمام نقاط زمين به نحوى كه همگان از
ايمان صحيح وعمل صالح واخلاق نيكو وجامعه اى نمونه ومديريتى حكيمانه بهره
مند شوند ميسر مى گردد. واين امرى است كه به بركت امام حسين عليه السلام
ودر پى مهاجرت هاى اجبارى واختيارى حاملان اين فرهنگ به نقاط گوناگون جهان،
نشانه هاى آن در پنج دهه گذشته در بيشتر مناطق جهان مشاهده مى شود.
پيوسته اخبارى به گوش مى رسد كه نشان دهنده مشاهدات عينى افراد گوناگون از
برگزارى مجالس عزادارى در تمام نقاط زمين حتى در شهرهايى نزديك قطب منجمد
است كه دماى آنها به ده ها درجه زير صفر مى رسد.
بارى، اين اهداف والا هنگام ظهور مولايمان بقيةالله الاعظم حضرت مهدى عجل
الله تعالى فرجه الشريف به صورت كامل وفراگير محقق خواهد شد. آن جناب زمين
پربيداد را از قسط وداد پر خواهد فرمود والبته يكى از مصاديق قسط وداد
اقامه شعائر امام حسين عليه السلام است.
اما تمدن حسينى بيش از هر چيز در خصايصى نمودار مى شود كه خداى متعال به
سبب عاشورا وفداكارى هاى امام حسين عليه السلام به آن حضرت عطا فرموده است؛
خصايص وويژگى هاى ممتازى كه تمدنى گسترده وبه هم پيوسته آفريد كه در زير به
برخى از دستاوردهاى اين تمدن عظيم اشاره مى كنيم:
يك: خداى متعال نُه امام معصوم را از تبار امام حسين عليه السلام قرار داد:
بدين ترتيب كه امام سجاد عليه السلام صاحب صحيفه سجاديه كه زيور آل محمد
صلى الله عليه وآله مى باشد از صُلب امام حسين عليه السلام هستند.
نيز امام محمد باقر وامام جعفربن محمد صادق عليهم السلام ـ كه دانش هاى
آسمانى را در زمين گستراندند ـ از صلب پاك امام حسين عليه السلام هستند.
همچنين امام موسى بن جعفر كاظم عليهماالسلام كه باطل وضلالت بودن دولت
عباسيان را در اوج قدرت وگردنكشى شان آشكار نمود از صلب مبارك امام حسين
عليه السلام بود.
وامام على بن موسى الرضا عليهماالسلام ـ كه حديث امام صادق عليه السلام او
را «عالِم آل محمد» توصيف كردند وبا علماى بزرگ اديان گوناگون در يك نشست
مناظره فرمودند وآنان را محكوم، وپوچى معتقدات دروغين شان را اثبات نمودند
وبرترى اسلام را نشان دادند ـ از صلب مبارك امام حسين عليه السلام است.
وحضرت جوادالائمه عليه السلام نيز از نسل امام حسين عليه السلام بود؛ همان
امام بزرگوارى كه امت اسلامى را از مشكل دشوارى نجات دادند وآنان را به
ايمان خالص رهنمون شدند وحديث پدر بزرگوارشان امام رضا عليه السلام نيز به
همين معنا تفسير شده است:
هذا المولودُ الذي لم يولد مولودٌ أعظم بركةً على شيعتنا منه؛(3)
اين نوزادى است كه تولد هيچ نوزادى مانند او براى شيعيان مايه بركت نبوده
است.
امام على بن محمد هادى عليهماالسلام نيز از نسل مبارك امام حسين عليه
السلام هستند؛ همان امام بزرگوارى كه امت اسلامى را از چنگال طاغوتى سركش
نجات دادند كه شهرها را از ظلم وبيداد پر كرد وبندگان خدا را به انواع عذاب
ها واصناف جنايات مورد شكنجه قرار داد؛ حضرت اميرمؤمنان عليه السلام در يكى
از خطبه هايشان از اين طاغوت گردنكش با تعبير «اكفر بنى العباس؛ كافرترين
عباسيان» ياد كرده اند واو كسى جز متوكل عباسى نيست. روزى امام هادى عليه
السلام او را نفرين كردند واين آيه شريفه را تلاوت فرمودند: «تَمَتَّعُواْ
فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ؛(4)
مهلت شما تمام شد. سه روز در خانه هايتان بهره مند شويد وبعد از آن، عذاب
الهى فرا خواهد رسيد واين وعده اى است عارى از دروغ.
وامام حسن عسكرى عليه السلام نيز از نسل ايشان است؛ امام بزرگوارى كه در
ماجراى مشهور استسقا،(5) مسلمانان را از نيرنگ علماى نصارا نجات دادند
ونادرستى ياوه هاى كندى ـ فيلسوف معروف ـ را در كتاب تناقض القرآن(6) آشكار
فرمود وبراى گذر پر اهميت از دوره حضور امامان معصوم و ورود به عصر غيبت
مقدمات لازم را فراهم نمود.
وسرانجام حضرت حجةبن الحسن المهدى، موعود منتظر وصاحب الزمان عجل الله
تعالى فرجه الشريف ـ كه به كف با كفايتِ او مردمان روزى مى خورند وبه بركت
ايشان زمين وآسمان ثابت وبرقرار است ـ از نسل مطهر امام حسين عليه السلام
مى باشد.
دو. زمينى كه زير گام هاست به سبب شهادت امام حسين عليه السلام چنان قدس
وشرف يافت كه خداى متعال سجده كردن بر آن را مايه قبولى نماز وشفاى دردهاى
بى درمان قرار داد. در حديث شريف آمده است:
السجودُ على طينِ قبرِ الحسينِ عليه السلام يخرقُ الحجبَ السبعةَ؛(7)
سجده كردن بر گِل قبر امام حسين عليه السلام حجاب هاى هفت گانه [آسمان] را
مى درد. ودر حديث شريف ديگرى آمده است:
كلُّ طينٍ حرامٌ... الاّ طين
قبر الحسينِ عليه السلام فإنَّ فيهِ شفاءاً من كلِّ داء؛(8)
[خوردن] هر گِلى حرام است مگر گِل قبر امام حسين عليه السلام كه شفاى هر
دردى در آن است.
سه. يكى از خصايص سيدالشهدا عليه السلام وويژگى هاى بى همتايى كه در پى
فداكارى بى نظير آن حضرت خداى متعال فقط به ايشان عطا فرمود آن است كه خدا
بارگاه مطهر ايشان را مكان استجابت دعا قرار داده است. در روايات آمده است
كه روزى امام صادق عليه السلام بيمار شدند ودستور دادند كسى را اجير كنند
تا نزد قبر مطهر سيدالشهدا عليه السلام برود وبراى بهبود آن جناب دعا
نمايد.(9)
اما درباره تاريخ عاشورا اين نكته قطعى است كه هيچ تاريخى مانند تاريخ امام
حسين عليه السلام پربرگ وبار نيست.
از روزى كه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيدند تا به امروز نزديك
چهارده قرن مى گذرد. در اين مدت ميليون ها نفر به سبب امام حسين عليه
السلام يا در مجالس ايشان وبه بركت عزادارى ها وشعائر آن امام همام هدايت
شده اند، واز سوى ديگر طى اين تاريخِ درازدامن ميليون ها نفر از زائران،
عزاداران ودوستداران آن حضرت مورد شكنجه، عقوبت وخشم زمامداران خودسر
وطاغوتان تاريخ ـ از بنى اميه وبنى العباس گرفته تا بسيارى از طواغيت
امروزين ـ واقع شده اند.
اين تاريخ، آكنده از جنايات هولناكى است كه شنيدنشان عرق شرم را بر پيشانى
بشريت مى نشاند؛ براى نمونه آورده اند كه متوكل عباسى دستور داد نصربن على
را هزار تازيانه بزنند واين مجازات سنگين بدان سبب بود كه او فقط يك حديث
از رسول خدا صلى الله عليه وآله در فضيلت امام حسين عليه السلام نقل
نمود.(10) به رغم اين همه فشار ومحدوديت وشكنجه وآزار، اكثر نقاط كره خاكى
در تمام طول سال وبه ويژه در ايام خونبار محرم شاهد انبوه مجالس عزادارى
وهيئت هاى گوناگونى است كه به منظور تعظيم شعائر حسينى برپا شده است.
اينك بر همگان در هرجا كه هستند لازم است كه هريك به فراخور توش وتوان وحال
خويش در پاسدارى از اين فرهنگ ونگاهداشت اين تمدن واين تاريخ تلاش جدى به
خرج دهند، باشد كه همه ما همان طور كه در زيارت عاشورا آمده به بركت امام
حسين عليه السلام در دنيا وآخرت نزد خداى متعال آبرومند شويم (اللّهمَّ
اجعلني عندَكَ وجيهاً بالحسينِ...).
از خدا مى خواهيم كه به حق محمد وآل محمد ـ وبه خصوص مولايمان امام زمان
عجل الله تعالى فرجه الشريف كه ولى خون پاك امام حسين عليه السلام هستند ـ
همگان را نسبت به اداى اين مسئوليت هاى گرانسنگ ومهم موفق بدارد.
|
اول محرم الحرام
1427ق |
صادق شيرازى |
1. شيخ طوسى، مصباح المتجهد،
ص774.
2. ابن قولويه، كامل الزيارات، حديث639.
3. كافى، ج1، ص321.
4. هود(11)، آيه65.
5. بحارالانوار، ج50، ص271.
6. همان، ص311.
7. همان، ج85، ص153، حديث14.
8. كافى، ج6، ص378.
9. وسائل الشيعه، ج14، ص537.
10. الكنى والالقاب، ج1، ص415. |
