بسم الله الرحمن الرحيم

مراسم سوگوارى محرم الحرام در بيت حضرت آيةالله العظمى شيرازى با حضور طلاب، فضلاى حوزه علميه، عاشقان ابا عبدالله الحسين عليه السلام، اعضاى هيئت هاى مذهبى واعضاى بيوت مراجع عظام تقليد سيستانى ووحيدى برگزار شد وطى آن حجج اسلام ومسلمين آقايان سجادى، يگانه ورسولى اراكى به ذكر مصيبت وايراد سخنرانى پرداختند.
مهمترين محورهاى مطرح شده در مراسم امروز چنين است:
1. حب دنيا منشأ تمام گرفتارى ها وانحرافات است. در حديث شريف امام حسين عليه السلام آمده است: النّاسُ عبيدُ الدّنيا والدّينُ لعقٌ على السنَتهمْ يحوطونَ ما درّتْ بِهِ مَعايشُهُم وإذا مُحصوّا بالبلاءِ قلّ الديانونَ؛ مردم بندگان دنيايند ودين لقلقه زبان آنان است. تا وقتى دين با منافع آنان سازگارى داشته باشد گرد دين مى گردند ولى وقتى مورد آزمون قرار مى گيرند، شمار دينداران اندك مى شود.
2. يزيد وابن زياد براى كشتن امام حسين عليه السلام وبسيج كردن مردم براى نبرد با ايشان دست به دامان عالِمان دنياپرست شدند. بدين منظور شُرَيْح قاضى را فريب دادند واز او فتوا گرفتند كه امام حسين عليه السلام خارجى وخون ايشان مباح است.
3. نعمت هاى اين جهان ولذات آن در برابر نعيم جاويدان بهشت پوچ وبى ارزش است وكسى كه به اين نكته باور پيدا كند هرگز دل به اين جهان فانى نمى بندد ويك دقيقه از حيات جاودان اخروى را با كل عمر دنيايى خود عوض نمى كند. برخى از افراد مثل عمر سعد نعيم جاويدان بهشت را بر لذت زودگذر، ولى نقد دنيا ترجيح دادند. اما در مقابل، افرادى چون حر رياحى از رياست ومقام وثروت دنيا گذشتند ودر شمار جنود حق وجبهه امام حسين عليه السلام قرار گرفتند.
4. هدف امام حسين عليه السلام از يارى طلبى، صرفاً هدايت افراد از گمراهى به سوى نور ونجات آنان بود؛ زيرا آن جناب همان طور كه در روايت آمده است چراغ هدايت وكشتى نجات مى باشند. از سوى ديگر آن حضرت مى توانستند از طرق غير عادى تمام لشكريان شام را نابود سازند. بنابراين هدف ايشان فقط هدايت افراد بود وكمترين نيازى به حضور آنان نداشتند.
5. آن حضرت فرزند «رحمة للعالمين» ومظهر لطف ورحمت الهى بود؛ از اين رو وقتى حربن يزيد رياحى با پشيمانى وشكسته دلى به نبرد ايشان آمد وگفت: «هل لي من توبة؟ آيا توبه من پذيرفته مى شود؟» با آغوش باز از ايشان استقبال نمودند. در مقابل، حربن يزيد رياحى نيز نخستين كسى بود كه اذن نبرد گفت وپس از دعوت سپاه مقابل ونصيحت آنان، به نبرد پرداخت واز مولاى خود دفاع كرد وبه فيض شهادت رسيد.
6. ذكر مصيبت حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام ومرثيه خوانى.