|
بسم الله الرحمن الرحيم
مراسم سوگوارى ابا عبدالله الحسين عليه السلام روز چهارم محرم الحرام در
بيت حضرت آيةالله العظمى شيرازى برگزار شد.
در اين مراسم كه با حضور طلاب، فضلا، عاشقان سوگوار ابا عبدالله الحسين
عليه السلام، ونمايندگان برخى از بيوت مراجع عظام تقليد برگزار شد، خطباى
ارجمند حجج اسلام ومسلمين حسينى، يگانه ورسولى اراكى به ذكر مصيبت وايراد
سخنرانى پرداختند.
اولين سخنران حجةالاسلام والسلمين حسينى ضمن اشاره به مفهوم غيبت اظهار
داشت: وظيفه دوستداران اهل بيت عليهم السلام در عصر غيبت سنگين است؛ زيرا
منتظر حقيقى آن امام، اصلاح را از خود آغاز مى كند.
وى در ادامه برخى از روايات رسول خدا صلّى الله عليه وآله را كه درباره
امام زمان عجّل الله تعالى فرجه الشريف فرموده اند بيان داشت.
او در پايان به برخى از فقره هاى زيارت جامعه اشاره كرد وسخنان خود را با
ذكر مصيبت حضرت على اصغر عليه السلام وبازگشت ذوالجناح به خيام به پايان
رساند.
سخنران بعدى حجةالاسلام والمسلمين يگانه اظهار داشت: به رغم اكتشافات
واختراعات گوناگون وپيشرفت علم، جهان امروز در حال نزديك شدن به جاهليت
اولى است. زيرا علمى كه نتيجه اش سلاح هاى ويرانگر باشد، جز جاهليت وبدبختى
نتيجه اى ندارد.
وى معرفت را چيزى متفاوت با علم دانست وگفت: آنچه در جهان امروز فراوان است
علم ظاهرى است در حالى كه معرفت كه باعث نجات مردم جهان است اندك مى باشد.
وى در ادامه به رفتار وويژگى هاى شخصيت حر پرداخت وگفت: وقتى امام حسين
عليه السلام به حر گفت: مادرت به عزايت بنشيند، حر از پاسخ گفتن امتناع كرد
وهمين ادب ومعرفت حر باعث نجات او شد.
وى افزود: همين ادب ومعرفت بود كه باعث شد حر قبل از ديگران به نبرد با
سپاه دشمن ودفاع از آل الله بپردازد.
وى تأكيد كرد: امام حسين عليه السلام نيز در پاسخ معرفت وادب حر، سر او را
به بالين گرفت وبه او گفت: أنت حر كما سُمّيت في الدنيا والآخرة؛(1) تو همچنان
كه نامت حر است در دنيا وآخرت حر وآزاده اى.
سخنران سوم حجةالاسلام والمسلمين رسولى اراكى ضمن اشاره به حديث: إن الحسين
مصباح هدى وسفينة نجاة؛(2) امام حسين چراغ هدايت وكشتى نجات است، گفت: اهل
بيت عليهم السلام نسبت به هدايت مردم حريص مى باشند وهمگان را از نور هدايت
خود بهره مند مى سازند.
وى افزود: حربن يزيد رياحى با سپاهى گران وسرتاپا مسلّح راه را بر امام
حسين عليه السلام بست تا ايشان را نزد ابن زياد ببرد يا با ايشان بجنگد.
اما امام حسين عليه السلام همين سپاه وحتى اسبانشان را در همان آغاز كار
سيراب نمودند. اين در حالى است كه حضرت مى دانستند آنها براى كشتن ايشان
آمده اند واگر كس ديگرى به جاى ايشان بود قاعدتاً به كسانى كه فرداى آن روز
قرار بود با ايشان بجنگند آب نمى داد، ولى منطق امام حسين عليه السلام منطق
هدايت افراد بود.
او در ادامه گفت: امام حسين عليه السلام چراغ هدايت امت است وطبيعت چراغ
اين است كه به همگان به طور يكسان پرتوافشانى مى كند وهمگان را از نور
هدايت خود برخوردار مى سازد.
وى در پايان تأكيد كرد: حضرت سيدالشهدا عليه السلام وديگر امامان معصوم
عليهم السلام كمترين نيازى به ما وهيچ مخلوقى ندارند وجز به خداى متعال به
هيچ كس ديگر نياز ندارند ووجودشان عين استغنا[بى نيازى]ست. ما هستيم كه
سراپا نيازمند نظر لطف ايشانيم واگر موفق به اقامه شعائر آنان شويم، لطفى
است كه خداى متعال ارزانىِ ما داشته ومنتى است كه آن عالى جنابان بر سر ما
نهاده اند. بنابراين نبايد خداى ناكرده احساس كنيم امام حسين عليه السلام
به عزادارى ما نياز دارد، بلكه ما نيازمند برگزارى مجالس عزاى سيدالشهدا
عليه السلام هستيم.
پايان بخش سخنان ايشان نيز نوحه سرايى وذكر مصيبت حضرت سيدالشهدا عليه
السلام بود.
1. بحارالانوار، ج44، ص319 (باب37 ـ ما جرى عليه بعد...).
2. همان، ج36، ص204 (باب40 ـ نصوص الله عليهم...).
|
