|
بسم الله الرحمن الرحيم
مجلس سوگوارى روز هفتم محرم
الحرام، با حضور جمع كثيرى از طلاب، علما، مؤمنان ودوستداران ابا عبدالله
الحسين عليه السلام وحضرت آيةالله العظمى سيد صادق شيرازى در بيت ايشان در
شهر مقدس قم برگزار شد. در اين مجلس خطباى ارجمند حجج اسلام ومسلمين
خورشيدى، قاضى زاهدى، شرعى ومحمودى به ايراد سخنرانى وذكر مصيبت امام حسين
عليه السلام پرداختند كه مهمترين محورهاى مطرح شده در سخنانشان چنين بود:
1. در برخى از زيارتنامه هاى حضرت سيدالشهدا عليه السلام از آن حضرت به لفظ
«طُهر» تعبير شده است. «طهر» در لغت عربى هم به معناى پاك است وهم پاك
كننده. اين تعبير نشان دهنده آن است كه حضرت امام حسين عليه السلام در
نهايت طهارت وپاكى است ودر عين حال ما نيز به بركت تمسك به آن جناب ومحبت
ايشان از گناهان وپليدى ها پاك مى شويم.
2. امام حسين عليه السلام فقط متعلق به شيعيان نيست؛ ايشان متعلق به تمام
بشر وامام انس وجان است. از اين رو بايد تمام جهانيان را با بينش ومنش
ايشان آشنا نماييم تا همگان از اين خورشيد تابان بهره مند شوند وراه هدايت
بپويند.
3. متأسفانه ما در حق سيدالشهدا عليه السلام كوتاهى كرده ايم. براى آن كه
اندكى از حق ايشان را ادا كنيم بايد ديد خود را نسبت به حماسه كربلا تغيير
دهيم وبكوشيم آرمان ها وارزش هاى سيدالشهدا عليه السلام در تمام جهان
حكمفرما شود.
4. يكى از اهداف امام حسين عليه السلام اطاعت وفرمانبردارى از خدا ورسول
صلّى الله عليه وآله بود. آن جناب از خدا وپيامبر اطاعت نمود وما نيز بايد
مانند آن حضرت باشيم واز اوامر ونواهى خدا ورسول وائمه طاهرين ـ به ويژه
امام حسين ـ عليهم السلام اطاعت نماييم؛ زيرا با فرمانبردارى محض از اوامر
الهى به هدف وآرمان سيدالشهدا عليه السلام كمك كرده ايم. دهه عاشورا در
حقيقت تمرينى براى اطاعت از فرمان سيدالشهدا عليه السلام است.
5. نافرمانى از خدا ورسول صلّى الله عليه وآله نتايج هولناكى براى مسلمانان
وجامعه اسلامى دربر داشته است. براى مثال اگر مسلمانان پس از رحلت رسول خدا
صلّى الله عليه وآله، به دستور ايشان عمل مى كردند وبه سراغ على بن ابى
طالب عليه السلام مى رفتند، مسلماً مسير تاريخ ووضع وحال مسلمانان مانند
امروز نبود، وبى شك بسيارى از ستم ها در طول تاريخ به وقوع نمى پيوست.
6. خداى متعال در قرآن مى فرمايد: «هُوَ
الَّذِي أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ ءَايَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ
أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَبِهَاتٌ؛(1)
اوست كه اين كتاب را بر تو نازل كرد. بعضى از آيه ها محكماتند، اين آيه ها
ام الكتاب هستند، وبرخى از آيه ها متشابهند.
همان طور كه در قرآن، آيات محكم ومتشابه داريم ومعناى برخى از آيات قرآن در
ابتدا به نظر نمى رسد وكمى پيچيده است، افعال ائمه عليهم السلام وخردمندان
نيز به دو قسم محكم ومتشابه تقسيم مى شود.
ماجراى كربلا نيز داراى صحنه هاى محكم ودر عين حال داراى صحنه هاى متشابه
وشگفت انگيز است كه تفسير آن بر ما معلوم نيست وبزرگان عالم در تفسير وفهم
وتحليل اين صحنه ها دچار درماندگى وحيرت مى شوند.
7. يكى از عجايب ومتشابهات كربلا ماجراى زهيربن قين است كه درباره او در
تاريخ آورده اند: كان
عثمانياً؛ يعنى در
جنگ صفين در سپاه معاويه بود. اين شخص در سال 60هجرى به حج رفت وبه درستى
معلوم نيست كه چرا زودتر از موعد مقررحج خود را رها كرد. همچنين به درستى
روشن نيست كه چرا نمى خواست در طى راه با امام حسين عليه السلام روبه رو
شود، وچرا پس از يك ديدار كوتاه 180درجه متحول مى شود، و زن وزندگى وغلامان
و... را يكسره در راه امام حسين عليه السلام رها مى نمايد.
8. سلمان فارسى سال ها قبل در يكى از جنگ ها حضور زهير را در سپاه امام
حسين عليه السلام وكربلا پيشگويى كرده بود.
9. آب دادن امام حسين عليه السلام به سپاه دشمن وحتى سيراب نمودن اسب هاى
سپاه حر، ونماز خواندن سپاه حر در پشت سر ابا عبدالله الحسين عليه السلام
نيز از امور شگفت انگيز كربلاست.
گفتنى است كه هركدام از سخنرانان محترم در پايان سخن خويش به نوحه سرايى
وذكر مصيبت پرداختند واز جمله به ماجراى تشنگى اطفال امام حسين عليه السلام
و... اشاره نمودند.
1. آل عمران(3)، آيه7.
|
