|
بسم الله الرحمن الرحيم
بامداد روز سه شنبه هشتم
محرم الحرام، مراسم سوگوارى وعزادارى سالار شهيدان حضرت ابا عبدالله الحسين
عليه السلام در بيت حضرت آيةالله العظمى شيرازى برگزار شد. در اين مراسم
باشكوه جمع كثيرى از طلاب، فضلا، علماى حوزه، مرجع عالى قدر، سادات خاندان
شيرازى، نمايندگانى از بيت آيةالله العظمى صافى گلپايگانى وشمار فراوانى از
دوستان وعاشقان امام حسين عليه السلام حضور داشتند وخطباى ارجمند حجج اسلام
ومسلمين مجاب، سيد حميد فتاحى، شرعى ومحمودى به سخنرانى وذكر مصيبت
پرداختند. مهمترين محورهاى مطرح شده در سخنان امروز چنين است:
1. علماى مسلمان در روز قيامت به ميزان دانش وتلاششان پاداش مى گيرند.
صديقه كبرى حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها فرمودند: إنّ علماءَ شيعتنا
يُحشرون فيخلع عليهم من خلع الكراماتِ على قدرِ كثرةِ علومهم وجِدّهم في
إرشاد عبادالله؛(1) وقتى علماى شيعه ما برانگيخته مى شوند بر اساس فراوانى
دانش وجديت وكوشش آنان در هدايت بندگان خدا، خلعت هاى تكريم به آنها داده
مى شود. از اين فقره دريافت مى شود لباس كرامتى كه از سوى پروردگار به آنان
اعطا مى شود به ميزان علومى است كه از اهل بيت عليهم السلام برگرفته اند
ونكته ديگر اين است كه اعطاى اين پاداش به مقدار كوششى بستگى دارد كه در
مسير ارشاد بندگان خدا دارند.
2. علم وعمل بايد با يكديگر پيوسته باشند، نه جدا از هم.
در روايات پيشوايان ما «علم بى عمل» و«عمل بى علم» هردو نكوهش شده است.
براى نمونه امام صادق عليه السلام فرمودند: دو كس كمرم را شكستند: عالم
گستاخ وناپرهيزگار وجاهل عبادت پيشه؛ اين يكى با لاابالى گرى اش مردم را از
علم خود بيزار مى كند وآن ديگرى با جهالت خود مردم را از عبادت گريزان مى
نمايد.
3. معاويه در طى ساليان متمادى هرچه در توان داشت نسبت به حضرت امير عليه
السلام دروغ پردازى وشايعه پراكنى كرده واذهان مردم را از بغض اهل بيت
عليهم السلام ومحبت بنى اميه آكنده بود. از اين رو مردم شام تصور كاملاً
نادرستى درباره اهل بيت عليهم السلام داشتند. اما اين نكته درباره عراق
وكوفه صدق نمى كند؛ زيرا مردم عراق اهل بيت عليهم السلام را مى شناختند واز
جايگاه والاى آنان بى خبر نبودند.
4. هنگامى كه رسول خدا صلّى الله عليه وآله حضرت زهرا سلام الله عليها را
به عقد اميرمؤمنان عليه السلام درآورد، از ايشان سؤال فرمود: آيا خشنود
شدى؟ حضرت زهرا سلام الله عليها پرسيد: مهر من چيست؟ رسول خدا پاسخ داد:
تمام زمين ها. حضرت زهرا اظهار شادمانى نكرد وپرسيد: ديگر چه؟ رسول خدا
فرمود: تمام آب هاى روى زمين. اين بار نيز حضرت زهرا اظهار شادى نكرد
وپرسيد: ديگر چه؟ رسول خدا فرمود: شفاعت شيعيان. آيا راضى هستى؟ در اين
هنگام حضرت زهرا خوشحال شدند وفرمودند: آرى، راضى ام.
5. خداى متعال ـ كه خود عظيم است اخلاق رسول الله را عظيم خوانده وفرموده
است: إنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيم؛(2) تو داراى خلق عظيم هستى. ولى تمام
جهان را با اين همه عظمت خرد وناچيز شمرده وفرموده است:
قُلْ مَتَاعُ
الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْأَخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى؛(3) بگو متاع
دنيا ناچيز است وجهان آخرت براى كسانى كه تقوا مى ورزند بهتر است. بنابراين
خلق خوش پيامبر را با دنيا ومافيها نمى توان قياس نمود ونكته اين جاست كه
حضرت على اكبر نه فقط از نظر آفرينش وگفتار، بلكه از نظر اخلاق شبيه رسول
خدا صلّى الله عليه وآله بود.
6. حضرت على اكبر عليه السلام در تقوا، دانش، حيا، شجاعت، سخاوت وبسيارى از
صفات والاى اخلاقى نمونه بود؛ براى نمونه كرم وسخاوت ايشان تا بدان جا بود
كه مى گفت: شهر مدينه مهمانخانه ندارد. از اين رو آتشى در بيرون شهر روشن
كرده بود تا مسافران وافراد غريب بدان جا متوجه شوند وميهمان سفره كرم حضرت
على اكبر عليه السلام باشند. اين آتش را «نار القِرى» يعنى آتش ميزبانى مى
خواندند.
7. هنگامى كه يكى از اصحاب ويا جوانان بنى هاشم اذن نبرد مى خواستند امام
حسين عليه السلام بى درنگ موافقت نمى فرمود، ولى وقتى على اكبر اذن نبرد
گرفت، امام بى درنگ به ايشان رخصت نبرد داد وهنگامى كه على اكبر از ايشان
دور مى شد، امام ناخودآگاه چند قدم به سمت ايشان رفتند... .
گفتنى است در خلال سخنان سخنران چهارم اين مجلس يكى از هيئت هاى عزادارى
وارد بيت مرجع عالى قدر شدند وبه فضاى معنوى اين مجلس باشكوه، صفا ورونقى
دوچندان افزودند.
1. بحارالانوار، ج7، ص224،
حديث144.
2. قلم(68)، آيه4.
|
