بسم الله الرحمن الرحيم

السلام عليك يا اباالفضل العباس ... ايها العبد الصالح المطيع لله ورسوله...
امروز چهارشنبه نهم محرم الحرام بيت مرجع عالى قدر حضرت آية الله العظمى شيرازى ـ همگام با ديگر نقاط شهر مقدس قم ـ رنگ و بوى ديگرى داشت و صحنه عزاى سيد و سالار شهيدان حضرت سيدالشهدا عليه السلام و برادر با وفا و ارجمندش قمربنى هاشم اباالفضل العباس عليه السلام بود.
در مراسم سوگوارى امروز كه فضلاى حوزه علميه قم، علما، مرجع عالى قدر حضرت آية الله سيد صادق شيرازى، ديگر سادات بزرگوار خاندان شيرازى، و جمع كثيرى از سوگواران و عاشقان ايرانى و غير ايرانى سيدالشهدا عليه السلام حضور داشتند، خطباى ارجمند حجج اسلام و مسلمين عباسى، و روحانى به ايراد سخن و ذكر مناقب و مصائب سالار شهيدان و برادر فداكارشان پرداختند.
از نخستين ساعات امروز بيت مرجعيت و فقاهت شاهد دسته جات و هيئت هاى عزادارى بود كه براى عرض تسليت تاسوعاى خونين حسينى به ساحت قدس ولى عصر عجل الله تعالى فرجه الشريف و همدردى با مقام مرجعيت، در حالى كه بر سر و سينه مى زدند به بيت مرجع عالى قدر آمدند و در آن جا به عزادارى و زنجير زنى و ابراز احساسات پرشور خود پرداختند.
پس از سخنان حجة الاسلام و المسلمين عباسى، يكى از هيئت هاى مذهبى شهر قم موسوم به هيئت امامزاده شاه سيدعلى در بيت مرجع عالى قدر حضور يافت و فضاى آن جا را آكنده از اندوه و عزا كرد.
پس از آن چندين هيئت از برادران افغان از جمله هيئت رسول اكرم صلى الله عليه وآله ونيز هيئت متوسلين به حضرت رقيه در بيت آية الله العظمى شيرازى حضور يافتند و به سوگوارى و سينه زنى پرداختند و ياد رشادت ها و فداكارى هاى حامى ولايت سقاى كرب و بلا حضرت قمربنى هاشم را گرامى داشتند.
سخنرانان امروز نيز محور سخنان خود را به ذكر حماسه ها و جان فشانى هاى پاسدار حريم حسينى حضرت عباس عليه السلام اختصاص دادند و ضمن تجليل از جايگاه پر ارج ايشان بر نكات زير تكيه كردند:
1. حضرت قمر بنى هاشم از درخشان ترين چهره هاى بنى هاشم است. آن جناب چنان رشيد و بلندبالا بود كه وقتى بر پشت اسب قوى بنيه مى نشست پاى مباركش بر زمين كشيده مى شد. به دليل زيبايى چهره و رخسار، او را قمر بنى هاشم يعنى ماه هاشمى مى خواندند.
2. حضرت قمربنى هاشم فريادرس مردمان و باب حوائج دوستان است دوست و دشمن چه در زمان حيات حضرت و چه سال ها بعد از شهادتش از كرامات وى سخن ها گفته اند. حضرت عباس عليه السلام چشمه زلال و پاكى است كه بندگان خدا با توسل به او طلب حاجت و نياز مى كنند.
اين سلاله پاك اميرالمؤمنين عليه السلام كه در زمان حيات در رفع حاجات مردم كوشا بود، پس از شهادت نيز باب حوائج شيعيان و دوستدارانِ اهل بيت عليهم السلام است و با دستان سخاوتمندش دلخستگان و شيفتگان را سيراب و سرمست مى سازد.
3. حضرت اباالفضل عليه السلام هيچ گاه حضرت سيدالشهداء عليه السلام را برادر خطاب نكرد و هميشه مقام ولايت و عصمت را پاس مى داشت و آن حضرت را سيد و مولاى خود خطاب مى كرد اما هنگامى كه آن خورشيد تابان از پشت اسب بر زمين تفتيده كربلا افتاد فرياد زد: برادر، برادرت را درياب...
4. به حضرت عباس عليه السلام از آن رو لقب «سقا» داده اند كه در كربلا آب مى آورد و تشنگان را از زمزم سرشار كرامتش سيراب مى ساخت. روز عاشورا هنگامى كه براى آوردن آب به سوى فرات مى رود و به آب مى رسد، از شدت تشنگى گويى گلويش آتش گرفته بود. او بايد آب مى نوشيد تا تجديد قوا كند و از خاندان برادر دفاع نمايد. مى خواست جرعه اى آب بردارد و بنوشد ولى دريغا كه آب را تنها تا نزديك دهان آورد و جگر سخاوتمند فرات را در حسرت نوشيدن كفى آب آتش زد... .