بسم الله الرحمن الرحيم

در ابتداى اين جلسه آيت الله العظمى سيد صادق شيرازى فرمودند: در افواه عامه مشهور است كه روز 27 ماه مبارك رمضان روز به درك واصل شدن اشقى الاشقياء ابن ملجم است كه لعنت خدا وملائكه وهمه مردم بر او باد. اما اين گفته اساس ندارد؛ زيرا حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام روز نوزدهم اين ماه ضربت خوردند ودر روز بيست ويكم به شهادت رسيدند وامام حسن مجتبى عليه السلام امام را شبانه به خاك سپردند وپس از مراجعت از دفن يا روز بعد آن، فرزند يهوديه ملعون را قصاص نمودند. البته ضربت خوردن امام در روز نوزدهم بنابر قول مشهور علماست ودليل آنان اين روايت است كه مى فرمايد: «مستحب است در شب نوزدهم قاتل مولايمان اميرمؤمنان عليه السلام را لعن كنيم»، وگرنه قول ديگرى هم در اين جا داريم كه مى گويد ضربت خوردن حضرت در بيست ويكم ماه بوده است.
ايشان ادامه دادند: امام حسن عليه السلام قصد داشت او را عفو كند اما برخى از فرزندان امام، طلب قصاص كردند ولذا امام حسن عليه السلام قصاص نمودند وبنا به وصيت اميرالمؤمنين عليه السلام به آن ملعون يك ضربه زدند كه بر اثر آن هلاك شد.
مرجع عالى قدر خاطرنشان كردند: اين كه برخى از عامه نظير طبرى وديگران گفته اند كه ابن ملجم را قطعه قطعه وبدن او را مثله كردند، از امور ساختگى ودروغين است كه هيچ اساسى ندارد.
ايشان در ادامه فرع فقهى زير را مطرح نمودند: كسانى كه به بيمارى قند يا بيمارى هاى قلبى ومانند آن دچارند ونمى دانند كه روزه برايشان ضرر دارد يا نه، ولى بابت ضرر احتمالى ترس دارند آيا واجب است نزد پزشك بروند تا به آنان بگويد روزه بگيريد يا نگيريد؟ يا صرف خوف از ضرر كافى است؟ به ويژه آن كه اين قبيل افراد وقتى درباره تكليفشان سؤال مى كنند معمولاً آنها را به پزشك ارجاع مى دهند ومى گويند از دكتر سؤال كنيد.
ايشان خاطرنشان كردند: بنده روايتى نديده ام كه بگويم لازم است نزد پزشك بروند. ظاهراً ملاك در اين مسأله فقط خوف از ضرر است. هنگامى كه در اين خصوص از امام سؤال شد در پاسخ فرمودند: «بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ؛(1) بلكه انسان به خوبى از خودش آگاه است» وسپس فرمودند: اگر توان دارد روزه بگيرد، واگر احساس ناتوانى مى كند افطار نمايد.

1. قيامت(75)، آيه14.