بسم الله الرحمن الرحيم

v مبادا كسى بگويد ما نمى توانيم. ما اگر آستين همت بالا زنيم و بر خدا توكل كنيم و وقت كافى صرف كنيم به يارى خدا قادر به پيشرفت خواهيم بود.
v وابستگى فرهنگى خطرناك ترين نوع وابستگى هاست. چون اگر وابستگى از بيرون بر انسان اعمال شود معمولاً ديرى نمى پايد ولى اگر منشأ آن درون انسان باشد و شخص به اراده خود برده شود، اين بردگى طولانى و چه بسا ابدى خواهد شد.
v شيوه فكر كردن مسئله اى مستقل وجدا نيست بلكه بر همه تصميمات خرد و كلان شخص در زندگى اثر مى گذارد.
v از همه نعمت هاى اخروى برتر، احساس خشنودى خداى متعال از شخص است.
v وقتى انسان به دور از افكار دنيوى و در فضاى اخروى زندگى كند دچار تحول شگفتى مى شود و ضمن دور شدن از حضيض دنيا، به فضاهاى گسترده آخرت بال مى گشايد.
v بايد سال هاى اندكى را كه از عمرمان باقى است غنيمت بشماريم. عمر ما در اين دنيا فقط بخش كوچكى از عمر حقيقى ماست و دمى كه در اين دوره كوتاه به سر مى بريم راستى كوتاه است.
v نبايد به عمل كم قانع شويم، بلكه بايد تا اجل مان در نرسيده است اعمال بيشترى انجام دهيم.
v انسان تمايلى فطرى براى شناخت غيبت دارد. اگر اين خلأ به صورت صحيح پر نشود با خرافات و امور باطل پر خواهد شد.
v خانواده اى كه در آن توقع نباشد خانواده خوشبختى، و جامعه بدون توقعات جامعه اى سعادتمند است. توقعات از مهم ترين اسباب بروز مشكلات و اختلافات خانوادگى و همچنين از مهمترين دلايل بروز جنگ ها است.
v هرقدر نهادهاى اجتماعى قوى تر و بيشتر باشد جامعه از نيرومندى و همبستگى بيشترى برخوردار و روابط افراد سالم تر و متين تر خواهد بود.
v چند روز ديگر هيچ يك از ما در قيد حيات نخواهيم بود و همه اموالمان از دست خواهد رفت و فقط اعمال شايسته ما به جا مى ماند. پس بكوشيم هرقدر مى توانيم اعمال شايسته بيشترى انجام دهيم كه يكى از آنها مشاركت در مجالس آقا ابا عبدالله الحسين عليه السلام است.
v برادران، اين ظواهرى كه مى بينيم با گذشت چند روز از ميان خواهد رفت و از اين وجود زنده و متحرك و تپنده تنها يك نام بر سنگ قبر باقى خواهد ماند. بدانيم كه امروز فقط عمل است و از حساب خبرى نيست و فردا فقط حساب است و مجالى براى عمل نخواهد بود.