|
بسم الله الرحمن الرحيم
به مناسبت
هشتمين سالگرد ارتحال ملكوتى مرجع راحل حضرت آيت الله العظمى حاج
سيد محمد حسينى شيرازى قدس سره به تاريخ دوشنبه شب، پانزدهم ماه شوال المكرّم سال جارى
(1430ق.) سيزدهم مهرماه سال 1388 ش. مجلس
بزرگداشتى از سوى مؤسسه فرهنگى رسول اعظم صلى
الله عليه وآله در بين الحرمين كربلاى معلا
تحت عنوان «آيت الله العظمى شيرازى قدس سره
انديشه اى اصيل و راهى پويا» برگزار شد.
اين مراسم با تلاوت قرآن كريم توسط قارى قرآن،
آقاى حاج مصطفى الصراف آغاز شد. آن گاه حجت
الاسلام والمسلمين آقاى شيخ ناصر الأسدى، پيام
دفتر مرجع عالى قدر جهان تشيع حضرت آيت الله
العظمى حاج سيد صادق حسينى شيرازى دام ظله در
كربلاى معلا را قرائت كرد. در بخشى از اين
پيام آمده است: «يَا
أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ
لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا
يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ
يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ
وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ؛(1)
اى كسانى كه ايمان آورده ايد، چون خدا و
پيامبرش، شما را به چيزى فراخواند كه به شما
حيات مى بخشد، آنان را اجابت كنيد، و بدانيد
كه خدا ميان آدمى و دلش حايل مى گردد، و هم در
نزد او محشور خواهيد شد».
ايشان پرسشگرانه ادامه داد: اين مراسم براى
چيست؟ چرا ياد و خاطره علماى خود را زنده نگاه
مى داريم؟ و اين زنده داشتن براى ما چه مفهومى
دارد؟
در ادامه گفت: شخصيتِ كسى كه در بزرگداشتش گرد
آمده ايم، يعنى مرجع راحل، حضرت آيت
الله العظمى حاج سيد محمد حسينى شيرازى قدس
سره داراى چند بُعد است. در اين انديشه بودم
كه به منظور شناختن و شناساندنِ بيشتر اين
شخصيت، چه چيزى را بيان كنم، در همان حال كتاب
«قادة الفكر الديني» (راهبران انديشه دينى)
اثر استاد برجسته دانشگاه كوفه، دكتر محمد حسن
الصغير را مى خواندم. در آن جا مطلبى شگرف
يافتم و آن اين بود كه نويسنده كتاب، گواهىِ
تاريخى داده كه متن عبارت از اين قرار است:
«در اين زمينه (معرفى شخصيت مرجع راحل) سخن
استادمان، امام خوئى قدس سره را براى ثبت در
تاريخ، عيناً مى آورم. او فرمود: اگر سه تن
مانند سيد محمد حسينى شيرازى مى داشتيم، جهان
را مى گرفتيم».
حجت الاسلام والمسلمين اسدى افزود: شخصيت امام
خوئى خدشه ناپذير است و خود بهتر به گفته هاى
خويش آگاه است. مسلماً گواهى او، به حق، سخنى
تاريخى است. گواهى ديگرى را كه در اين معنا
وجود دارد، از فرزند مرجع راحل، فقيد سعيد آيت
الله سيد محمد رضا شيرازى قدس سره باز مى
گويم. آن مرحوم، به يكى از اتاق هاى خانه
اشاره كرد و گفت: در همين اتاق، مرجع بزرگ
مرحوم آيت الله العظمى سيد شهاب الدين مرعشى
نجفى قدس سره با مرجع راحل ديدار كرد. پس از
حدود يك ساعت مرجع راحل، آيت الله العظمى
مرعشى را بدرقه كرده، به اتاق بازگشت. آيت
الله العظمى مرعشى به يكى از همراهان خود كه
از علما بود فرمود: جهان تا به امروز او (مرجع
راحل) را نشناخته است و سپس افزود: پس از
دويست سال جهان او را خواهد شناخت.
حجت الاسلام والمسلمين اسدى در ادامه گفت:
حقيقت اين است كه مرجع راحل براى هر طبقه و
قشر جامعه، رهنمودى ويژه دارد. من بيش از 25
سال با ايشان معاشرت و همنشينى داشتم و در
بسيارى از ديدارهاى مردم با او حاضر بودم.
روزى جمعى از پزشكان با ايشان ديدار كردند.
مرجع راحل سفارش هايى به آنان كرد كه مهم ترين
آن عبارت است از:
1. اگر بيمارى مراجعه كننده را تشخيص نداديد،
به او بگوييد كه راه درمانش را نمى دانيد و از
اين جهت خجالت نكشيد.
2. مقوله نويسندگى بود، چه اين كه از يكايك
آنان خواست تا در حدّ يك نويسنده باشند.
زمانى كه يكى از طلاب حوزه را معمم مى كرد،
ضمن رهنمودهايى خيرخواهانه، موارد زير را به
او يادآورى كرده، بر آن تأكيد مى فرمودند:
1. تقوا؛
2. اخلاق پسنديده؛
3. سخنرانى و نويسندگى؛
4. تلاش بى دريغ و پياپى براى برپايى دولت
جهانى اسلام، چراكه مسلمانان برادران
يكديگرند. فرق ما با هندوها چيست كه آنان
توانستند با جمعيت بيش از يك ميلياردى و مردم
چين با جمعيت بيش از يك ميليارد و سيصد ميليون
متحد شوند، اما ما نتوانيم؟
سخنران افزود: مرجع راحل، همچنين رهنمودهاى
كلى و اساسى داشت، به ويژه بر اصل متمايز
بودن، چه اين كه از نظر ايشان، هر انسان مؤمنى
بايد در حوزه فعاليت و در تمام زواياى زندگى
از اين ويژگى برخوردار باشد. البته آن بزرگ
مرجع با نگاشتن 1463 كتاب و جزوه، خود به اين
ويژگى و تمايز دست يافت.
او بر تمام معاصران خود سبقت گرفته بود. در
زمان حضورش در كويت، كتاب شكوهمند «ألف مسألة
مستحدثة» (هزار مسأله نوپديد) را تأليف نمود.
از جمله مباحثى كه در اين كتاب آمده، موضوعِ
پيوند زدن سرشخصى به بدن شخص ديگر و احكام
مترتب بر آن است؛ مطلبى كه بسيارى از مردم
بدان توجه نداشتند، اما پس از سپرى شدن بيست
سال از طرح اين مسأله، سمينار سه روزه اى در
دبى برگزار شد و بسيارى از دانشمندان براى
مناقشه اين مسأله به آن سمينار دعوت شدند.
حجت الاسلام والمسلمين
اسدى از مبارزات، جهاد، مشاركت اجتماعى و
تأليفات مرجع راحل سخن گفت و به معرفى مبانى
اى كه ايشان بر آن تأكيد مى كرد و راه حل هايى
كه براى برطرف كردن مشكلات امت اسلامى ارائه
مى داد و نيز اهميت دادن ايشان به مسأله انفاق
و پرهيز از چالش و منازعات پرداخت. او يادآورى
كرد كه مرجع راحل در كتابش به نام «إلى
وكلائنا في البلاد» (پيام به نمايندگان صالح)
وظايف روحانيون و نيز طرح هاى خود را تبيين
فرمود.
سپس آقاى سيد موسى الحيدرى، قصيده خود را در
سوگ آن مرجع بزرگوار خواند.
آن گاه دكتر سيد عدنان آل طعمه، رئيس دانشكده
ادبياتِ دانشگاه اهل بيت عليهم السلام پيام
خود را به مناسبت هشتمين سالگرد مرجع راحل با
اين آيه آغاز كرد كه مى فرمايد: «إِنَّمَا
يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاء؛(2)
از بندگان خدا تنها دانايانند كه از او (خدا)
مى ترسند».
سپس گفت: مايه بسى افتخار است كه سوگوارِ
عالمى جليل و داراى انديشه اى ژرف و
دستاوردهاى بزرگ هستم؛ دستاوردى كه تاريكى ها
را براى نسل ها به نور و روشنايى تبديل كرد.
ايشان طى سخنان خود بسيارى از دستاوردهاى آن
مرجع را از قبيل: كتابخانه ها، مؤسسه ها و
مدارس برشمرد و از نوشته ها و توجه آن مرجع
وارسته به قرآن، حفظ و تفسير آن برشمرد. وى
همچنين با اشاره به جوانب زندگى اجتماعى آن
مرجع راحل، بر ضرورت اولويت دادن به پرتو
افكنى بر اين بخش از زندگى آن مرجع و
آشكاركردن آن تأكيد كرد تا مورد استفاده نسل
ها قرار گيرد.
برشمردن موضع گيرى سياسى و مبارزات مرجع راحل
در دفاع از مسلمانان، به ويژه مسلمانان عراق،
ديگر پرده زندگى پرافتخار آن بزرگ مرد بود كه
آقاى طعمه آن را بازگو كرد.
حجت الاسلام والمسلمين شيخ عبدالامير النصراوى
آخرين سخنران مراسم بود. او هشتمين سالگرد
ارتحال مرجع راحل را به حضرت بقية الله الأعظم
امام زمان عجّل الله تعالى فرجه الشريف، جهان
اسلام و مراجع عظام، به ويژه مرجع عالى قدر
جهان تشيّع حضرت آيت الله العظمى حاج سيد صادق
حسينى شيرازى دام ظله تسليت گفت و قصيده اى
شيوا در سوگ مرجع راحل خواند كه در آغاز آن
آمده است:
في يوم فقدك
هاجت الأحزان *** عاد
العزاء و جاءت الأحزان
«در [سال] روزِ
از دست دادنت، اندوه ها جوشيدن گرفت؛ و سوگ،
بازگشت و اندوه ها از راه رسيد».
گفتنى است كه شخصيت هاى دينى، سياسى، اجتماعى
و مردمى در اين مراسم با شكوه شركت كردند. از
جمله تشكل ها و گروه هاى شركت كننده، عبارت
بودند از:
ـ هيئت نمايندگى هاى آستان مقدس حضرت
سيدالشهدا عليه السلام و حضرت ابوالفضل العباس
عليه السلام؛
ـ هيئت نمايندگى دفتر حضرت آيت الله العظمى سيد محمد
تقى مدرسى؛
ـ هيئت نمايندگى دفتر شهيد آيت الله العظمى
سيد محمد صدر؛
ـ هيئت نمايندگى دانشگاه اهل بيت عليهم
السلام؛
ـ آقاى آمال الدين الهر، استاندار كربلا؛
ـ آقاى يوسف الحبوبى، معاون استاندار كربلا؛
ـ هيئت نمايندگى قضات دادگاه كربلا؛
ـ هيئت هاى نمايندگى عشاير: آل ياسر، النبهان،
بنى كعب، سادات الميال، اليسار، الخزاعى، بنى
اسد، بنى حسن و آل بُدَير.
ـ هيئت نمايندگى منظمة العمل الإسلامي
العراقية.
اين مراسم همچنين ميزبان رسانه هاى ماهواره اى
تصويرى بود، از جمله: شبكه الأنوار، شبكه
الأنوار2، شبكه العراقية، شبكه الفرقان، شبكه
الزهراء، شبكه المهدى، شبكه خديجه، شبكه
الفيحاء، شبكه كربلا و شبكه الغدير.
1. انفال(8)،
آيه24.
2. فاطر(35)، آيه28.
|
