از بين رفتن حرمت ها

مصيبت شهادت رسول خدا صلّى الله عليه وآله مصيبتى بس بزرگ است؛ زيرا مصيبت درگذشت هركس به اندازه عظميت شخصيت ومقام اوست. در ميان تمام آفريده هاى گذشته وآينده هيچ شخصيتى مانند رسول خدا صلّى الله عليه وآله نيست وهيچ كس به مقام بى همتاى ايشان نمى رسد. همان طور كه ايشان گوهر يكدانه وبى همتاى آفرينش است، فاجعه درگذشت ايشان نيز همانند شخصيت ايشان بى نظير واستثنايى است.
بزرگى فاجعه شهادت آن حضرت را فقط پيشوايان ما درك مى كنند وتمام تصورات ما نسبت به عظمت اين واقعه وحقيقت آن پندارى بيش نيست. بزرگى چنين فاجعه اى را حضرت اميرمؤمنان، حضرت فاطمه زهرا، حضرت بقيةالله الاعظم وديگر ائمه عليهم السلام چنان كه بايد وشايد درك مى كنند. براى نمونه حضرت زهرا در خطبه اى كه چند روز پس از شهادت پدر بزرگوارشان ايراد كردند، درباره اين فاجعه جمله اى فرمودند كه شايان تأمل بسيار است. ايشان فرمودند: «هنگام درگذشت آن حضرت حرمت از ميان رفت وبه خدا قسم مصيبت بزرگ وفاجعه جبران ناپذير همين است».
نكته فوق العاده مهم در اين گفتار نورانى آن است كه ايشان قسم ياد مى كنند مصيبت بزرگ نه شهادت پيامبر، بلكه از ميان رفتن حرمت هاست.
«از بين رفتن حرمت ها» بازنوشت يكى از سخنرانى هاى آيت الله العظمى سيد صادق شيرازى است كه محور آن را بررسى گفتار يادشده حضرت زهرا سلام الله عليها وجوانب گوناگون آن تشكيل مى دهد.
تأمل در گفتار حضرت زهرا، جايگاه اجتماعى پيغمبر، سياه ترين روز تاريخ وحرمت شناسى ووفادارى نسبت به رسول خدا برخى از عناوين فرعى اين اثر است.
شايان ذكر است در ضميمه پايانى اين كتاب حوادث آخرين روز حيات پيامبر صلّى الله عليه وآله وابعاد حرمت شكنى هايى كه هنگام شهادت آن حضرت روى داد، بررسى شده است.