|
|
 |
امامان معصوم ـ كه درود خدا بر آنان باد ـ تأكيد
بسيارى بر زنده نگاه داشتن وبزرگداشت واقعه جانسوز عاشورا دارند. تأكيد بر
گريستن وگرياندن وحتى خود را به گريه واداشتن گواه همين اِصرار معصومين بر
پاسداشت كربلا وعاشوراست.
امام سجّاد عليه السلام كه خود شاهد وسوگوار عاشوراست مى فرمايد:
«أَيُّما مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْناهُ لِقَتْلِ
الحُسينِ بن علي دمعة حتى تسيل على خده بوّأه الله بها في الجنّة غُرَفاً؛(1)
هر مؤمنى كه چشمش سوگوارانه بر حسين عليه السلام سرشار اشك، وبر گونه هايش
سرازير شود، خداى متعال در غرفه هاى بهشتش جاى خواهد داد.
غريب مظلوم ومسموم طوس ـ حضرت على بن موسى الرضا عليه السلام ـ فرموده است:
«فَعَلَى مِثْلِ الحُسَيْنِ فَلْيَبْكِ الْباكوُنَ
فَإنَّ الْبُكاءَ عَلَيْهِ يَحُطُّ الذُّنوبَ الْعِظامِ؛(2) گريه
كنندگان بر كسى چون حسين بگريند كه اشك ريختن بر او، گناهان بزرگ را مى
زدايد.»
از اين موضوع حتى علما وبزرگان ومراجع بزرگ هم استثنا نيستند وهرساله شاهد
هستيم كه در شام غريبان حضرت سيدالشهدا عليه السلام بيت آيت الله العظمى
سيد صادق شيرازى پذيراى عزاداران مى باشد. ايشان با دلى غمگين وچشمى گريان
از آنان استقبال مى كند وبا كلماتى از عمق دل، غبار خستگى از جانشان مى
افشاند وتسلاشان مى دهد.
نگاه ژرف به حماسه عاشورا، توصيف گرى جلوه هاى مصيبت، بيان ساده وصميمانه،
يادآورى درس هاى كربلا، داشتن دغدغه هاى دينى، عقيدتى وفرهنگى، به كار
گرفتن همزمان عقل وعاطفه شنوندگان را مى توان از مهم ترين خصوصيت گفتارهاى
ايشان دانست.
مجموعه شام غربت ـ كه به همت مؤسسه فرهنگى رسول اكرم صلى الله عليه وآله
تهيه وتنظيم شده است ـ حاوى چهار سخنرانى از معظم له مى باشد كه در شام
غريبان حضرت سيدالشهدا عليه السلام وطى سال هاى 1424، 1425، 1426 و1427ق
ايراد شده است.
1. بحارالانوار، ج44، ص281 (باب34ـ ثواب البكاء على...،
ح13).
2. وسائل الشيعه، ج14، ص504 (66ـ باب استحباب البكاء...).
|
