مسأله 1892: (اعتكاف) عبارت از ماندن در مسجد جامع است، به قصد عبادت و تقرّب به درگاه الهىو اين كار، مستحب و داراى اجر و ثواب بسيار زيادى مىباشد.

مسأله 1893: پشت بام مسجد، زير زمين و محراب آن جزو مسجد است و همچنين اگر مسجد توسعه پيدا كرده باشد. و فرقى نمىكند در حال اعتكاف، ايستاده باشد يا نشسته، بيدار باشد يا خواب.

مسأله 1894: هر وقتى كه روزه گرفتن صحيح باشد، اعتكاف نيز صحيح است و بهترين اوقات آن، ماه رمضان مىباشد.

مسأله 1895: در اعتكاف چند چيز شرط مىباشد: 1 ـ ايمان 2 ـ عقل 3 ـ نيّت قربت 4 ـ روزه گرفتن 5 ـ كمتر از سه روز نباشد.

مسأله 1896: روزه گرفتن در حال اعتكاف شرط است. و حد اقل آن سه روز مىباشد، چه روزه مستحب باشد و چه واجب، حتى با روزه قضا و روزه استيجارى نيز اعتكاف صحيح است.

مسأله 1897: در اعتكاف اجازه پدر و مادر نسبت به فرزند، در صورتى كه اعتكاف، باعث اذيت آنها شود و اجازه شوهر به زن و مولا به غلام خود، لازم است.

مسأله 1898: حداقل اعتكاف، سه روز است و اگر فقط يك روز و يا دو روز نيّت كند، اعتكاف باطل است، امّا بيشتر از سه روز اشكال ندارد.

مسأله 1899: در مدّت اعتكاف، بايد در مسجد به قصد اعتكاف بماند، مگر براى انجام كارى لازم و ضرورى، يا براى انجام كارى واجب، مانند شهادت دادن و يا كارى مستحب، مانند تشييع جنازه مؤمن يا صله ارحام بيرون رود و اگر از روى ندانستن مسأله و يا فراموشى از مسجد بيرون برود، اشكال ندارد.

مسأله 1900: بهتر است اعتكاف، در يكى از اين مساجد باشد: مسجدالحرام، مسجدالنبى(ص)، مسجد كوفه و مسجد بصره.

مسأله 1901: چند چيز بر شخص معتكف حرام است و اعتكاف را باطل مىكند:

1 ـ جماع. و بنا بر احتياط در مدت اعتكاف، مرد و زن نمىتوانند، يكديگر را ببوسند و يا لمس كنند. و همچنين استمناء نيز حرام و بنا بر احتياط اعتكاف را باطل مىكند.

2 ـ بوييدن عطر و چيزهاى خوشبو مانند گلها به منظور لذّت.

3 ـ مجادله و بحث كردن، براى اظهار فضل، علم و برترى، اما اگر براى ثابت كردن حق باشد، اشكال ندارد.

4 ـ خريد و فروش و بنا بر احتياط واجب از هر نوع تجارت اجتناب نمايد، مگر براى كارهاى ضرورى مانند خريد خوردنى و آشاميدنى براى خود.

مسأله 1902: چيزهايى كه بر معتكف حرام است، فرق نمىكند كه شب مرتكب شود يا روز، و چيزهايى كه روزه را باطل مىكند و در احكام روزه بيان شده، اعتكاف را نيز باطل مىنمايد.

مسأله 1903: مىتوان اعتكاف مستحب را در دو روز اول قطع نمود، ولى اگر دو روز گذشت روز سوم واجب مىشود.

مسأله 1904: جايز است در هنگام نيّت اعتكاف، شرط كند هر وقت خواست، حتى در روز سوم، از اعتكاف رجوع نمايد.